ကံေကာင္းၿခင္းေတြ ကို ထြက္ေၿပး သြားေစမယ့္ ၆ ခ်က္

ဘယ္သူ မဆို ဘဝမွာ ေအာင္ၿမင္ခ်င္ တာခ်ည္းပါပဲ။ ဘဝမွာ ေအာင္ၿမင္ဖို႕အတြက္
ဘယ္လို လုပ္ရမွာလဲ။  ေအာင္ၿမင္ဖို႕အတြက္ လုပ္ရမယ့္ အရာေတြ အမ်ားၾကီး
ရွိသလို မလုပ္သင့္ေသာ အရာေတြ လည္း အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။

ဘဝမွာ ေအာင္ၿမင္စၿပဳ လာရင္ မလုပ္သင့္ေသာ အခ်က္ေတြကို တင္ၿပလုိက္ပါတယ္။

၀၁. သူတပါး ရဲ႕ေအာင္ၿမင္ၿခင္း ကို အားက်ၿခင္း
*********************************
သူငယ္ခ်င္း ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အသိမိတ္ေဆြ ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ သူတို႕ကေအာင္ၿမင္ၿပီးေတာ့
ေနတဲ့အိမ္၊ သံုးတဲ့ ပစၥည္း၊ စီး တဲ့ကား စသည္ၿဖင့္ သူလိုေနထုိင္ ခ်င္တယ္လို႕
 အားက်မိမွာပါ။



သူ ခ်ည္းပဲ ေနရာ ရေနတယ္လို႕ မနာလို ပဲၿဖစ္မိမွာပါ။ ကိုယ့္ မွာေတာ့ ဘာမွ
မရွိသလို ကိုယ့္ အလုပ္ နဲ႕ေတာင္ အႏုိင္ႏုိင္ၿဖစ္ေနတဲ့ ဘဝကို စိတ္ပ်က္မိတဲ့
အခါမ်ိဳးေလးေတြ ၾကံဳေတြ႕ရမွာပါ။

အား မက်ပဲနဲ႕။ ကိုယ္လုပ္စရာရွိတာ ကို အာရုံ စိုက္ၿပီး ေသေသခ်ာခ်ာ
ဂရုတစိုက္လုပ္ပါ။ ကိုယ္႔ ရဲ႕ၾကိဳးစားမူ အေပၚမူတည္ၿပီး
ကိုယ္လည္းေအာင္ၿမင္မွာပါ။

၀၂. သူတပါး ရဲ႕ ခ်ီးက်ဳး အားေပးမူ ကို လိုလားၿခင္း
***********************************
လူ ဟာ သူတပါး ရဲ႕ အားေပးမူ ခ်ီးက်ဴးမူ ကို လိုအပ္ သူခ်ည္းပါပဲ။ ဒါကိုပဲ
ေတာင့္တေနရင္ေတာ့ ဘယ္သူမွ ကိုယ့္ကို အားေပးမဲ့သူ မရွိေတာ့ဘူးလုိ႔
ေတြးခဲ့ဘူးတဲ့ အခ်ိန္လည္းရွိမွာပါ။

လူစိမ္း က ကုိယ့္ရဲ႕ ဘဝအေၾကာင္းကို ေကာင္းေကာင္း မသိပါ။ သိတယ္ ဆိုတာကလည္း
ကိုယ့္ ဘဝရဲ႕ အပိုင္း တစ္ပိုင္းၿဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ကို

ဗုဒၶဘာသာ (၅)မ်ိဳး

ယေန႔ေခတ္လူေတြဟာ ဘာသာအသိတရား တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေခါင္းပါးလာျပီ။
ဘုရားေတာင္မွ ထိျခင္းငါးပါးနဲ႔ ဦးခ်ရေကာင္းမွန္း
မသိႀကေတာ႔ပါဘူး။ဒီလိုအေျခအေနေတြကိုသိလို ျမတ္စြာဘုရားက
“ေနာင္္အနာဂတ္မွာ ဗုဒၶဘာသာ (၅)မ်ိဳး ကြဲျပားလိမ့္မယ္”ဟု
ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။အဲ့ဒီ ဗုဒၶဘာသာ(၅)မ်ိဳးကေတာ့
(၁)ကုလ ဗုဒၶဘာသာ
(၂)လာဘ ဗုဒၶဘာသာ
(၃)ဘယ ဗုဒၶဘာသာ
(၄)သဒၶါဓိက ဗုဒၶဘာသာ
(၅)ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာ
(၁)ကုလ ဗုဒၶဘာသာ
ကုလ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ရိုးရာဗုဒၶဘာသာ ကိုေျပာတာပါ။အေမအေဖက ဗုဒၶဘာသာမို႔ သားသမီးက
ဗုဒၶဘာသာျဖစ္လာ
ရတာပါ။မိဘက ခရစ္ယာန္ဆိုရင္ သားသမီးကလည္း ခရစ္ယာန္။ဒါကို မိရိုးဖလာ
ကုလဗုဒၶဘာသာေပါ့။မိဘက ဗုဒၶဘာသာ
မို႔သာ သားသမီးကဗုဒၶဘာသာျဖစ္လာရတာ ဘုရားရွင္ဘာလို႔ ပြင့္မွန္းမသိ။ဘုရား
ဘာတရားေဟာမွန္းလည္းမသိ။ကိုးကြယ္
ေနတဲ့ ျမတ္စြာဘုရား ဘာေႀကာင့္ကိုးကြယ္ရမွန္းလည္းမသိ။တရားေတာ္ကို
ဘာေႀကာင့္ကိုးကြယ္ရမွန္းမသိ။ဘုရားကိိိုဦးခ်
တာ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဦးခ်မွန္းမသိ။ဘာေႀကာင့္ဒီေလာက္ ရုိရိုေသေသနဲ႔
အေလးျပဳေနမွန္းကို မသိတာ။လုပ္ေတာ့လုပ္
ေနတာပဲ အသိပညာ ဘာမွမပါတာ။ကုလ ဗုဒၶဘာသာပါ။
(၂)လာဘ ဗုဒၶဘာသာ
လာဘ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ လာဘ္လာဘလိုလို႔ ကိုးကြယ္တဲ့ ဗုဒၶဘာာသာကို ဆိုလိုတာပါ။ဒီဘဝ
စီးပြားေရးေလးတက္မလား
ဆိုျပီးမွ ဘုရားကိုးကြယ္တာမွာ ေရြးျပီးကိုးကြယ္တယ္။ဒီဘုရား ကိုးကြယ္ရင္ေတာ့
လာဘ္လာဘ ေပါမ်ားတယ္ ဟိုဘုရား
ကိုးကြယ္ရင္ေတာ့ စီးပြားေရးတက္တယ္ဆိုျပီး ေရြးကိုးကြယ္တာ လာဘ
ဗုဒၶဘာသာပါ။ဘုရားကိုးကြယ္မွ လာဘ္ေပါမ်ား
မယ္ဆိုရင္ ဘုရားမကိုးကြယ္တဲ့ ခရစ္ယာန္ေတြ ဘာလို႔ လာဘ္ရႊင္ေနလဲ။အဓိက
စီးပြားေရးျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ဘုရား
ေႀကာင့္မဟုတ္ပါဘူး။ကံ၊ညဏ္၊ဝိရိယ သတၱိေႀကာင့္ပါ။
အိမ္ျခံ ဝယ္မယ္။ေရာင္းမယ္။အိမ္ေနရာေျပာင္းမယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ရက္ရာဇာ ျပႆဒါး
ေရြးေနတာေတြ။ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္
ေပၚမွာ ဘုိေတာ္ ဘြားေတာ္ပံုေတြ တင္ထားတာေတြ။ကိုႀကီးေက်ာ္ ၊ မႏွဲေလး အစရွိတဲ့
နတ္ေတြ ကုိးကြယ္တာေတြ။ေဗဒင္
ယံုႀကည္ျပီး ယႀတာေတြ ေခ်လိုက္ႀက စတဲ့ လာဘ္လာဘ လိုခ်င္လို႔ ကိုးကြယ္တဲ့
ဗုဒၶဘာသာမ်ားကို လာဘဗုဒၶဘာသာလို႔
ေခၚပါတယ္။
(၃)ဘယ ဗုဒၶဘာသာ
ဘယ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ေဘးကိုေႀကာက္္္္္္လို႔
ကိုးကြယ္တာကိုေခၚပါတယ္။အႏၱရာယ္ကင္းဖို႔၊ ေဘးရွင္းဖို႔၊အသက္ရွည္ဖို႔၊
က်န္းမာဖို႔၊ဒီလိုအေတြးအေခၚေတြနဲ႔ ဘုရား ကိုးကြယ္တာကို ဘယ
ဗုဒၶဘာသာဟုေခၚပါသည္။ဒီဘုရား ကိုးကြယ္မွ
အသက္ရွည္မယ္ဆိုရင္ ဘုရားမကိုးကြယ္တဲ့ ခရစ္ယာန္ အစလာမ္ေတြ အသက္ရာေက်ာ္
ရွည္ေနႀကတာ ဘာလို႔ပါလဲ။
ဘာမွမသိဘဲ ရမ္းကိုးကြယ္္္္္္တာ ကုလ ဗုဒဘာသာ၊လာဘ္လာဘ လိုခ်င္လို႔ကိုးကြယ္တာ လာဘ
ဗုဒၶဘာသာ။
ေဘးေႀကာက္ျပီး အကုိးအကြယ္ မွားေနတာ ဘယ ဗုဒၶဘာသာ။ဒီ ကုလ၊လာဘ၊ဘယ ဗုဒၶဘာသာ
(၃)မ်ိဳးကို ေအာက္တန္း
စား ဗုဒၶဘာသာဟုေခၚပါသည္။
ဟိုလူမပါ။ဒီလူမပါ။ဟုိလူပသပါတယ္။ဒီလူပသပါတယ္။လက္ညႈိးထိုး ခြက္လွန္
လုပ္ေနတာေတြကို ဘုရားက သူေတာင္းစား
ဗုဒၶဘာသာပါတဲ့။
ခႏၶာမွာ အသိ၊ဘာသာေရအသိဓာတ္ခံ နည္းေတာ့ လိမ္စားေနတဲ့သူေတြက
လိမ္လို႔ေကာင္းေနပါတယ္။ဘုရားလည္း
ကိုးကြယ္ရေသး၊တရားလည္းကိုးကြယ္ရေသး၊ဆြမ္းဦးကိုလည္း
ေလာင္းလွဴရေသး၊သာသနာေတာ္ကိုလည္း ပစၥည္းေလးပါး
နဲ့ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ဆက္ကပ္ရေသး။ဘာအတြက္ ဒါေတြ လုပ္ေနရတာလည္း ဘာအတြက္
သာသနာကိုခ်ီးေျမွာက္ေနတာလည္း
ဘာအတြက္ ေက်ာင္းေဆာက္ေနတာလည္း။စဥ္းစားပါ။ေဝဖန္ပါ။သံုသပ္ပါ။
(၄)သဒၶါဓိက ဗုဒၶဘာသာ
သဒၵါဓိက ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ သဒၵါတရားကို အရင္းခံပါတယ္။သဒၵါတရားဆိုတာ
ယံုႀကည္ခ်က္္္္္္္ပါ။ဘုရား၊တရား၊သံဃာကို
တကယ္သက္ဝင္္္္ယံုႀကည္တာကို ေခၚပါတယ္။ယံုႀကည္တဲ့ေနရာမွာလည္း မွန္မွန္ကန္ကန္
ယံုႀကည္တဲ့ သမၼာသဒၵါ နဲ႔ မွားမွား
ယြင္းယြင္း ယံုႀကည္တဲ့ မိစၦာသဒၵါဆိုျပီး (၂)မ်ိဳးရွိပါတယ္။
သမၼာသဒၵါ မွန္မွန္ကန္ကန္ ယံုႀကည္ခ်က္ ဆိုတာ သစၥာတရား သိေတာ္မူတဲ့
ျမတ္စြာဘုုရားဟာ ေဝေနယ် သတၱဝါေတြကို
သူသိသကဲ့သုိ႔ ေမတၱာ ဂရုဏာေတာ္အျပည့္နဲ႔ သစၥာေလးခ်က္
အနက္ကိုေဟာႀကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ဒီတရားေတာ္ အနက္
ေတြကိုပိုင္ပိုင္္ႏုိင္ႏုိင္သိေတာ္မူသြားႀကတဲ့ အရိယာသူေတာ္စင္ႀကီးေတြဟာ
နိဗၺာန္ဝင္စံသြားႀကပါတယ္။နိဗၺာန္ဆိုတာ အို ၊ေသ၊
နာ လြတ္ရာပါ။အေသလြတ္ရာ ျပတတ္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားအား ကိုးကြယ္ပါ၏ ဆိုတဲ့
ယံုႀကည္ခ်က္ဟာ မွန္ကန္ေသာယံုႀကည္ခ်က္
တရားေတာ္ကို ဘာေႀကာင့္ကိုးကြယ္ရသလဲ။ျမတ္စြာဘုရားေဟာေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားေတာ္ကို
ႀကိဳစားအားထုတ္လိုက္လို႔
တရားလမ္းေႀကာင္းးအတိုင္းသာ ေလွ်ာက္သြားႏုိင္ရင္ နိဗၺာန္ေရာက္ပါမည္။ထို
အေသလြတ္ရာ ပို႔ေဆာင္တာ တရားက ပို႔
ေဆာင္တာပါ။ပုဂၢိဳလ္က ပို႔ေဆာင္တာ မဟုတ္ဘူး။
ထိုတရားေတြ မကြယ္မေပ်ာက္ေသးတာ ဘယ္သူ႔ေက်းဇူးပါလဲ ဆိုရင္ သံဃာေတြရဲ့
ေက်ဇူးပါ။ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူေသာ
ဓမၼကၡႏၶာေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္၊သုတ္ဝိနည္း အဘိဓမၼာတရားေတြ သံဃာေတာ္ေတြက
ေဆာင္ထားတာပါ။ပိဋကသံုးပုံ
ကို သံဃာေတာ္ေတြက ***ေရွာက္ထားတာပါ။သံဃာေတာ္ကို ယံုႀကည္မႈ။ဒါေတြက
ရတနာျမတ္သံုးပါးကို မွန္မွန္ကန္ကန္
ယံုႀကည္တဲ့ သမၼာသဒၵါယံုႀကည္မႈ။
မိစၦာသဒၵါယံုႀကည္မႈက လာဘ္လာဘေပါတယ္။အႏၱရာယ္ကင္းတယ္ဆိုျပီး ကိုးကြယ္ယံုႀကည္ေနတာ
မိစၦာသဒၵါ။လာဘ္လာဘ
ေပါတယ္ဆိုတဲ့ လာဘ ဗုဒၶဘာသာယံုႀကည္ခ်က္၊အႏၱရာယ္ကင္းေအာင္ဆိုျပီး ဘယ
ဗုဒၶဘာသာေတြရဲ့ ယံုႀကည္ခ်က္၊
ဗုဒၶရဲ့ ဂုဏ္ေက်ွဇူးကို ဘာမွနားမလည္ဘဲ သူမ်ားဦးတုိက္လို႔သာ ရမ္းဦးတိုက္ရတဲ့
ကုလ ဗုဒၶဘာသာေတြရဲ့ ယံုႀကည္မႈ
ဒါေတြဟာ မိစၦာသဒၶါေတြပါ။
အေသလြတ္ရာလမ္းကို ျပတတ္လို႔ ၊ အေသလြတ္ရာ ပို႔ေဆာင္ႏိုင္လို႔၊ အေသလြတ္ရာ
တရားကိုေဆာင္ထားႏုိင္လုိ႔ ရတနာ
သံုးပါးကို ကုိးကြယ္ပါ၏ ဆိုတဲ့ သမၼာသဒၵါ။အႏွစ္သာရမရွိတာကို မရွိဘူးလို႔
သိပါတယ္။အႏွစ္သာရ ရွိတာကိုု ရွိတယ္လို႔သိပါ
တယ္။မွားတာကို မွားတယ္လို႔ သိတယ္။မွန္တာကို မွန္တယ္လို႔သိတယ္။သိတဲ့
အျပင္၊အမွားလမ္းကို ေရွာင္၊အမွန္လမ္းကို
ေဆာင္တာသည္ သမၼာသဒၵါ ရွိတဲ့ သဒၵါဓိက ဗုဒၶဘာသာပါ။
(၅)ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာ
သစၥာတရားကို ေသခ်ာသိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာကို ပညာဓိက ဟုေခၚသည္။ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာဟာ
တရားေတာ္ကို ယံုႀကည္တယ္။
တရားေတာ္ကို ဘယ္လိုယံုႀကည္ တာလည္းဆိုေတာ့ ရမ္းယံုႀကည္တာမဟုတ္ဘဲ ခႏၱာအသိနဲ့
အေသအခ်ာသိျပီး ယံုတယ္။ထိုသို
သိတာကို ပညာ ဟုေခၚပါသည္။သစၥာေလးပါးကို အေသအခ်ာ ပညာနဲ႔သိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၊
ျဖစ္ပ်က္မႈေတြကို သိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ
ျဖစ္ပ်က္ျမင္တာ ခႏၱာက ျမင္တာလား ပညာကျမင္တာလားဆိုေတာ့ ပညာကျမင္တာပါ။ပညာဓိက
ဗုဒၶဘာသာပါ။ဘုရားက
မင္းတုိ႔ခႏၱာ ထဲမွာ ျဖစ္္တာနဲ့ ပ်က္္တာပဲ ရွိတာလို႔ေဟာခဲ့ပါတယ္။ဒါကို
ကိုယ္တိုင္ သစၥာတရားကို ေသခ်ာသိျပီး က်င့္ႀကည့္
လိုက္ေတာ့ ျမင္တယ္။ကိုယ္တိုင္ျမင္ေတာ့ ယံုႀကည္လာတယ္။ယံုႀကည္ေတာ့
သဒၵါ၊ျဖစ္ပ်က္ျမင္တာက ပညာ။
ထိုေႀကာင့္ သဒၵါနဲ႔ပညာ သြားျပီး တြဲေနပါတယ္။သဒၵါနဲ႔ ပညာဟာ တြဲလ်က္ပါတဲ့။
သဒၵါတရား မွန္မွန္ကန္ကန္ နဲ႔သာ ႀကိဳးစားမယ္ဆိုရင္ အပါယ္ေလးပါးမွ
လြတ္ေျမာက္္္ႏိုင္၏။
တို႔မွာ အပါယ္မ်ိဳးေစ့ေတြ၊အပါယ္က် ေႀကာင္းကံေတြ လုပ္ထာတာရွိတယ္။ဒါေတြကို
ဘယ္သူမွ ဝင္တားလို႔ မရပါဘူး။
သူကိုတားခ်င္ရင္၊ သူကိုအက်ိဳးမေပးေစခ်င္ရင္ ဘာနဲ့ျဖတ္ရမလဲ ဆိုေတာ့ ဥာဏ္နဲ႔
ျဖတ္ရမယ္။ဥာဏ္နဲ႔ ျဖတ္လိုက္လို႔
ျဖစ္ပ်က္မဂ္ဆိုက္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မွာ သဒၵါလည္းပါတယ္၊ပညာလည္းပါတယ္။ဒါသည္ သဒၵါဓိက
ႏွင့္ ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာ
ျဖစ္ပါသည္။
သဒၵါဓိက ႏွင့္ ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာဟာ အထက္္္္္တန္း ဗုဒၶဘာသာပါ။
သဒၶါႏွင့္ ပညာ balance( ဟန္ခ်က္ညီ)ဘို႕လဲ လုိပါတယ္၊ သဒၶါလြန္ကဲ ပညာနဲျပန္ရင္
(ႏွစ္လုံးလွ လူမုိက္ၾကီး) သူေတာ္ေကာင္းလူအၾကီးျဖစ္သြားပါတယ္၊
ဆင္ျခင္တုံတရားနဲပါးသူေတြက (superstitious rites, scarified,
prayer,)အက်ိဳးမရွိတဲ့ေနရာေနမွာ ကိုယ့္အခ်ိန္ေတြကို အသုံးခ်ေနၾကပါတယ္။
သဒၶါနဲျပီး ပညာကဲေနျပန္ရင္လဲ ပညာရွိလူမိုက္ၾကီး ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဆုိလုိတာက
ဘယ္အရာမဆုိ အစြန္းမေရာက္ေစဘုိ႕ပါဘဲ။

အခ်ိန္ဆြဲျခင္း

လူအမ်ားက အခ်ိန္ဆဲြတတ္ၾကပါတယ္။ အခ်ိန္ဆဲြေနရင္ ပ်င္းရိတာ၊ သံသယဝင္တာ၊ သိမ္ငယ္တာ၊ ေၾကာက္ရြံ႕တာစတဲ့ အပ်က္ေဆာင္စိတ္ေတြ ဝင္လာတတ္ပါတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္ဆဲြသူေတြက ဘာလုပ္လုပ္ ေကာင္းေအာင္မလုပ္တတ္တာမဟုတ္ဘဲ
ေကာင္းေကာင္းမလုပ္တာပဲျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ က်ရႈံးဖို႔ အက်င့္ဆိုးျဖစ္တယ္။

ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး လက္ေတြ႔မလုပ္ေဆာင္ရင္လည္း ဘာအက်ဳိးရလဒ္မွ ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ခ်က္ခ်င္းထလုပ္တာက အက်င့္တစ္ခုပါ။ စိတ္ေနသေဘာထားတစ္ခုပါ။ ေအာင္ျမင္သူတို႔ လက္ကိုင္ထားတဲ့ အရည္အခ်င္းတစ္ခုပါ။

အလုပ္တစ္ခုကို အခ်ိန္ဆဲြရင္ မနက္ျဖန္ေပါင္းမ်ားစြာကို သင္အခ်ိန္ဆဲြမိပါလိမ့္မယ္။ စတင္လုပ္ေဆာင္ၿပီဆိုရင္ေတာ့အဆံုးထိ သင္လုပ္ေဆာင္ခ်င္စိတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စလုပ္ေဆာင္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ေအာင္ျမင္ဖို႔ သင္တစ္ပိုင္းေသခ်ာသြားပါၿပီ။ စစခ်င္း ေျခတစ္လမ္းကို သင္စလွမ္းလိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ေနာက္ကေျခလမ္းေတြက အလိုလိုလုိက္ပါလာပါတယ္။ သတိၱရွိတဲ့ပထမေျခလမ္းကို သင္စလွမ္းရဲဖို႔ပဲ လိုပါတယ္။

တရားနာၾကတယ္ ဆိုတာ . . .

တံုးေနတဲ့ မိမိရဲ႕အသိစိတ္ကေလးကို တရားေက်ာက္ပ်ဥ္ေပၚတင္ၿပီး ထက္ေနေအာင္ ေသြးေပးတာပါ။ မနက္ အိပ္ရာထခ်ိန္ကေန အိပ္ရာ၀င္ခ်ိန္အတြင္း အာ႐ံုမ်ိဳးစံု၊ ဟုတ္တဲ့အာ႐ံုေရာ, မဟုတ္တဲ့အာ႐ံုေရာ, ခုတ္ထစ္ေနတဲ့ ေဟာဒီ အသိစိတ္ကေလးဟာ အာ႐ံုမ်ိဳးေတြ စံုလာေတာ့ တံုးသြားတယ္၊ တံုးေနတတ္တယ္။ အသိစိတ္တံုးေနခ်ိန္မွာ လက္တစ္ကမ္းမွာ ကုသိုလ္ျဖစ္ခြင့္ေတြ တန္းစီေနေပမယ့္ ကုသုိလ္မျဖစ္လိုက္ပဲလက္လႊတ္လိုက္ရတာေတြ အမ်ားႀကီး။

လက္ထဲမွာ ကုသိုလ္ထုပ္ႀကီးေတြ ကိုင္ထားရက္သားနဲ႔ ကုသိုလ္ထုပ္မွန္း မသိလုိက္ဖူး။ လက္လႊတ္ဆံုး႐ႈံးရတာေတြ အမ်ားႀကီး။
ဒါေၾကာင့္ မိမိအသိစိတ္ကို တရားေက်ာက္ပ်ဥ္ေပၚတင္ၿပီးမွ
တရားနာၾကားျခင္း၊ တရားႏွလံုးသြင္းျခင္း၊ တရားဆင္ျခင္
ျခင္းျဖင့္ ထက္ေနေအာင္ ေသြးေပးတာ။

တရားနာၾကတယ္ဆိုတာ အာ႐ံုမ်ိဳးစံုနဲ႔ ေရာၿပီးေနတဲ့ စိတ္ကေလးကို "ကိုယ္ပိုင္အလုပ္ စေတာ့မယ္။ စိတ္ကေလး ကိုယ့္ေနရာ ကိုယ္ေနပါ"လို႔ေနရာခ်ေပးတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အာ႐ံုမ်ိဳးစံုေတြထဲမွာ ေျပးလႊားေနရတဲ့ ညစ္ႏြမ္းေပက်ံေနေသာ စိတ္ကေလးကို တရားေရစင္ေရေအးျဖင့္ သန္႔စင္သြားေအာင္ ေဆးေၾကာပြတ္တိုက္ သုတ္သင္ရွင္းလင္းေပးျခင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

- [ တိပိဋကဓရ ေယာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္သိရိႏၵာဘိ၀ံသ ]

အရိယာ ပုဂိၢိဳလ္ ဘယ္လိုရွာမလဲ

ေသာတာပန္ အရိယာ သည္ ကာမဂုဏ္`၌ တပ္မက္ေသာ ကာမရာဂ ကိုမပယ္နိုင္ေသး။
ထို ့ေၾကာင ့္ေလာကီကာမ ခ်မ္းသာထက္ အဆ ေပါင္းမ်ားစြာ သာလြန္ေသာ ေလာကုတၱရာ ဓမၼ ဖလ သမာပတ္ခ်မ္းသာကို ၀င္စား၍ ေနနိုင္ပါလ်က္ အျမဲ မ၀င္စားပဲ ကာမ ဂုဏ္ခ်မ္းသာကို
ခံစားၾကေသးသည္။

ဤသည္မွာ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး မိန္ဆို ့ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။

မိမိ ေလ့လာခဲ့ဖူးသမွ်တြင္လည္း ဤကဲ့သို ့ ဆရာေတာ္မ်ား ဆိုမိန္႕သည္ကို ေလ့လာမွတ္သားခဲ့ရသည္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္အခါက ကႆပ ရဟႏၱာ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္အား အလုပ္အေကၽြးျပဳေနသူ ကပၸိယသည္ ** ခုေခတ္မွာ ရဟႏၱာ မစဲတမ္းရွိတယ္လို ့သာ ေျပာတယ္။ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္က ရဟႏၱာ မွန္း ကိုမသိပါဘူး ဘုရား** ဟု အရွင္ ျမတ္ကို ေလွ်ာက္တင္ရာ..
ရဟႏၱာ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္က**ကပၸိယၾကီး ရဟႏၱာ ကိုယ္ေတာ္ကို အနား ကပ္ျပီး အလုပ္အေကၽြးျပဳေနတာေတာင္ ရဟႏၱာ မွန္း သိဖို႕ခက္ခဲတယ္** ဟူ၍ မိန္ ့ေတာ္မူဖူး၏။

ဤ သည္ တိ ု ့ကိုေထာက္ရွ ူျခင္းအားျဖင့္ ရဟႏၱာ ကိုပင္ မသိနိုင္ေသာ ပုထုဇဥ္မ်ားသည္ ကာမဂုဏ္အာရံု ခံစားေနေသာ ေသာတာပန္ အရိယာကို မည္သို ့မွ မသိိနိုင္ၾကေပ။

ယခုကဲ့သို ့သာသနာတြင္းကာလ သာသနာေတာ္ ေနလိုလလို ထြန္းေတာက္ေနခ်ိန္တြင္ ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္ တို ့ ရွိေနမည္ျဖစ္ျပီး ကာမဂုဏ္ အာရံုကိုခံစားေနအံုးမည္ ဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ မည္သို ့မွ ခြဲျခားသိျမင္နိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။

သို့ေသာ္ အရွင္ကႆပ မေထရ္ ကဲ့သို ့ပင္ အရိပ္အျမြက္ေသာ္မွ် ေျပာျပပါလိမ့္မည္။
အသိပညာ ဗဟုသုတ တို ့ေခါင္းပါးေသာ သူတို ့သည္ အရိပ္ အျမြက္ မဆိုထားႏွင့္ အေကာင္လိုက္ ကိုယ္ထင္ျပသည္ပင္ ဘာေကာင္မွန္း သိၾကမည္ မဟုတ္။

အရိယာ တို ့မည္သည္မွာ အရိပ္အျမြက္ေသာ္မွ် ေျပာၾကပါလိမ့္မည္။

သို ့ပါေသာေၾကာင့္ မိမိ အနီး ပတ္၀န္းက်င္ မွ အရိပ္အျမြက္ေသာ္မွ် ေျပာလာသူကို ေလ့လာမွတ္သား၍ ဆည္းကပ္ပါမူ အက်ိဳးထူးတို ့ေပးေပလိမ့္မည္။

ေစာ္ကား ေမာ္ကားေျပာဆိုမိပါမူ သာမာန္ထက္ အက်ိဳးမ်ားစြာ ယုတ္ေပလိမ့္မည္။

သတိထားဆင္ျခင္နိုင္ၾကေစျခင္းအက်ိဳးငွါ တင္ျပလိုက္ရျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။

မိဘအရည္အေသြး စမ္းစစ္လႊာ

ေကာင္းတာ ဖတ္မိရင္ ဘာသာျပန္ခ်င္စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ အသံုး၀င္မယ္ထင္လို႔ တင္လိုက္ပါတယ္။ မိဘမ်ား အေထာက္အကူ ျဖစ္ႏိုင္ပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳပါတယ္။
ေအာက္ပါေမးခြန္းမ်ားကို သင္ေျဖဆိုၾကည့္ပါ။ အရည္အေသြး ျပည့္မွီတဲ့ မိဘဟုတ္မဟုတ္ အေျဖထြက္လာပါလိမ့္မယ္။ သင္ဟာသင္ရဲ႕ကေလးကို……

၁။ လူေရွ႕သူေရွ႕မေရွာင္ အျပစ္တင္ ေ၀ဖန္ပါသလား၊

၂။ ကေလးကို ခ်ီးမြမ္းဖို႔ ၀န္ေလးတတ္ပါသလား၊

၃။ အျခားထူးခြ်န္တဲ့ကေလးေတြနဲ႔ ခုိင္းႏိူင္းဆံုးမ မိပါသလား၊

၄။ မိမိငယ္စဥ္တုန္းက အေတြ႔အႀကံဳေတြနဲ႔ ကေလးကို ဥမမာေပးၿပီး ဆံုးမပါသလား၊

၅။ ငါလုပ္သမ် အားလံုးဟာ မင္းတို႔အတြက္ပဲ လို႔ ေျပာမိပါသလား၊

၆။ ကေလးလိမၼာေအာင္ သြန္သင္ဖို႔ ေက်ာင္းကိုပဲ ပံုအပ္ထားမိပါသလား၊

၇။ ကိုယ့္ရဲ႕ “စံ” ပံုစံအတိုင္း ကေလးကို လုပ္ခိုင္းပါသလား၊

၈။ လက္ေဆာင္ပစၥည္း နဲ႔ မ်ွားၿပိီး ကေလးကိုႀကိဳးစားေအာင္ တိုက္တြန္းပါသလား၊

၉။ ကေလးရဲ႕ စိတ္ခံစားခ်က္ေတြကို သင္လစ္လရူ႕မိပါသလား၊

၁၀။ ကေလးရဲ႕ အေၾကာင္းေတြကို “ဘာမွမသိဘူး” လို႔ သင္ခံစားမိပါသလား၊

၁၁။ ကေလးကို အားမေပးခ်င္ဘူး ၊ အားလည္းမေပးတတ္ဘူး လို႔ ခံစားမိပါသလား၊

၁၂။ ကေလးရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကို အၿမဲ ဆဲဆိုေနပါသလား၊

၁၃။ ကေလးရဲ႕ေရွ႕မွာ လင္မယားခ်င္း မၾကာမၾကာ သေဘာထားကြဲလြဲ ပါသလား၊

၁၄။ ကေလးရဲ႕ေရွ႕မွာ လင္းမယားခ်င္း ရန္ျဖစ္တတ္ပါသလား၊

၁၅။ ဘ၀မွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ ကင္းမဲ့ေနပါသလား၊

၁၆။ သင္ရဲ႕စိတ္ခ်မ္းသာမူဟာ ကေလးရတဲ ့အမွတ္ေနာက္ကို္ လိုက္ေနမိပါသလား၊

၁၇။ ကေလးလိုခ်င္တာအကုန္ေပးၿပီးျပီ ဒါေၾကာင့္ကေလးႀကိဳးစားသင့္တယ္ လို႔ သင္ယူဆပါသလား၊

၁၈။ ကေလးက ကိုယ္ေျပာတာကို အကုန္လံုးနားလည္ရဲ႕သားနဲ႔ တမင္မလုပ္ဘူးလို႔ သင္ထင္ပါသလား၊

၁၉။ မိမ္ိရဲ႕အျပဳအမူ အားလံုး ကေလးအတုမခိုးႏိုင္ဘူးလို႔ သင္ယူဆပါသလား၊

၂၀။ ကေလးရဲ႕ပညာအရည္အခ်င္းဟာ မိဘရဲ႕ပညာအရည္အခ်င္းနဲ႔ ဆက္စပ္မူရိွတယ္လို႔ သင္ယူဆေနပါသလား၊

၂၁။ ကေလးအတြက္လုပ္သမ်ွ ကေလးကိုဂရုစိုက္တာပဲလို႔ သင္ထင္ေနပါသလား၊

၂၂။ အတတ္သင္၊ အျမန္သင္တန္းမ်ဳိးစံု ကို သင္ယံုၾကည္ေနပါသလား၊

၂၃။ ကေလး ေလလာသင္ယူေနတာကို ေဘးမွ လူႀကီးအၿမဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနသင့္တယ္လို႔ သင္ယူဆေနပါသလား၊

၂၄။ ကေလးကို ရိုးသားသင့္တယ္လို႔ သင္ေပးၿပီး သင္ကိုယ္တိုင္ ကေလးေရွ႕မွာ အျခားသူတစ္ဦးကို လိမ္လည္ ေျပာဆိုမိပါသလား၊

၂၅။ ကေလးကိုခ်ီးမြမ္းလြန္သြားရင္ ေျမာက္တက္သြားမယ္လို႔ သင္ယူဆပါသလား၊

၂၆။ ကေလးကိုမေဆာ႔ရဘူးလို႔ ထိ္န္းခ်ဳပ္ၿပီး၊ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ တစ္ခုခု ေဆာ့ကစားေနတတ္ပါသလား၊ ဥပမာ- လက္ကိုင္ဖုန္း၊

၂၇။ ကေလး အာခံတဲ့အခါ ရိုက္ႏွက္ဆံုးမတတ္ပါသလား၊

၂၈။ ကေလးေရွ႕မွာ အျခားလူတစ္ဦးဦး မေကာင္းေၾကာင္းေျပာဆိုမိပါသလား၊

၂၉။ ကေလးရဲ႕အျပစ္ကို ျပဳျပင္ခ်င္ရင္ ဆံုးမတဲ့နည္းလမ္းပဲရိွတယ္လို႔ သင္လက္ခံေနပါသလား၊

၃၀။ မင္းဘာလို႔အဲေလာက္ “အ” ရတာလဲ လို႔ ေျပာဆိုမိပါသလား၊

၃၁။ စိတ္ဆိုးတဲ့အခါမ်ဳးိမွာ ကေလးကို မင္းကိုမင္းဘာထင္ေနသလဲ၊
မင္းဘာေကာင္မွမဟုတ္ဘူး လို႔ ေျပာဆိုမိပါသလား၊

၃၂။ စာႀကိဳးစားတယ္ဆိုတာ ဒုကၡခံရမယ္လို႔ သင္ယူဆေနပါသလား၊

၃၃။ မင္းသာႀကိဳးစားမယ္ဆိုရင္ လိုခ်င္တာေျပာ အကုန္လုပ္ေပးမယ္လို႔ မၾကာမၾကာ ေျပာဆိုမိပါသလား၊

၃၄။ ကေလးစာေတာ္တာဟာ ဥာဏ္ရည္ေကာင္းမေကာင္းနဲ႔ သက္ဆိုင္တယ္လို႔ သင္ထင္ျမင္ေနပါသလား၊

၃၅။ ကေလးရဲ႕အနာဂတ္ဟာ ကေလးနဲ႔ပဲ သက္ဆုိင္တယ္။ သင္နဲ႔လံုး၀မဆိုင္ဘူး လို႔ သင္ယူဆေနပါသလား၊

၃၆။ လူရဲ႕စရိုက္ဟာ ေမြးရာပါပဲ ျပဳျပင္လို႔ မရဘူးလို႔ သင္ထင္ေနပါသလား၊

၃၇။ လူႀကီးေတြဟာ ကိုယ့္အက်င့္ကို ျပဳျပင္လို႔မရေတာ့ဘူး လို႔ သင္ထင္ေနပါသလား၊

၃၈။ ကေလးကတစ္ခုခုကို ဂုဏ္ယူစြာ ေျပာျပေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မင္းသိပ္မၾကြနဲ႔၊ ဘ၀င္ျမင့္သြားမယ္လို႔ သင္ဟန္႕တားမိပါသလား၊

၃၉။ ကိုယ္ဘက္က မိဘတာ၀န္ေၾကပြန္ ၿပီ၊ က်န္တာ ကေလးအပိုင္းပဲ ရွိေတာ့တယ္လို႔ သင္ထင္ျမင္ယူဆ ေနပါသလား၊

၄၀။ ကိုယ္ကစိုးရိမ္လို႔ ေသေတာ့မယ္၊ ကေလးကဘာမွ မစိုးရိမ္တတ္ဘူး လို႔ သင္ခံစားေနရပါသလား၊

　　
မိဘမ်ားအထက္ပါေမးခြန္းေတြကို ေျဖဆိုၾကည့္ပါ။ ေမးခြန္းမ်ားအားလံုးဟာ စဥ္းစားကိုးကားဖို႔ အတြက္သာျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ “No” လို႔ ေမးခြန္းအားလံုးကို ေျဖဆိုမိရင္ သင္အလြန္အရည္အေသြး ျပည့္မွီတဲ့ မိဘျဖစ္ေနပါၿပီ။

ေမးခြန္း ( ၅ )ခု နဲ႔ အထက္ “Yes!” လို႔ေျဖဆိုမိရင္ စမ္းစစ္ေလ့လာဖို႔ သင့္။

ေမးခြန္း ( ၁၀ ) ခုနဲ႔အထက္ “Yes” လို႔ေျဖဆိုမိရင္ သတိထားသင့္ေနပါၿပီ။

ေမးခြန္း ( ၂၀ ) နဲ႔အထက္ ျပဳျပင္ရန္သင့္၊ ကေလးကိုထိခုိက္ေနပါၿပီ။

ေစတနာပါမွ ဒါနျဖစ္တယ္

တစ္ခါတုန္းက ဗာရာဏသီျပည္မွာ အင္မတန္ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀တဲ့ သူေ႒းႏွစ္ဦးရွိခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီသူေ႒းႏွစ္ဦးဟာ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္တာမို႔ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အင္မတန္ခ်စ္ခင္ၾကသတဲ့။

ဒါေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းသူေ႒းႏွစ္ေယာက္ဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ စ႐ုိက္ခ်င္းမတူၾကဘူး။ သူေ႒းတစ္ေယာက္က ဂုဏ္ပကာသနေတြကို ခင္မင္ၿပီး အလြန္ၾကြား၀ါခ်င္တယ္။ ေစတနာ
သဒၶါမပါဘဲ နာမည္ေကာင္းရေအာင္ဆိုၿပီးအလြန္အကၽြံ အလွဴအတန္းလုပ္တယ္။ က်န္သူေ႒းတစ္ေယာက္ကေတာ့ လွဴသင့္သေလာက္လွဴ  စားသင့္သေလာက္စားၿပီး ႐ိုး႐ိုးေအးေအးပဲေနထုိင္ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာတဲ့အခါမွာ ဂုဏ္လိုခ်င္လို႔ အလွဴအတန္း အမ်ားႀကီးလုပ္တဲ့ သူေ႒းဟာ တျဖည္းျဖည္း ပစၥည္းဥစၥာေတြဆံုးပါးၿပီး ဆင္းရဲသြားသတဲ့။ ဒါနဲ႔ဆင္းရဲသြားတဲ့ သူေ႒းဟာ သူ႔မွာ ဘာမွ်ေရာင္းခ်သံုးစြဲစရာ ပစၥည္းမရွိေတာ့လို႔ သူ
ျပဳလုပ္ထားတဲ့ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြကိုပဲ သူငယ္ခ်င္းသူေ႒းထံေရာင္းခ် ေတာ့မယ္လို႔ စိတ္ကူးနဲ႔ဇနီးျဖစ္သူကိုပါ အတူေခၚၿပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္း သူေ႒းထံကိုထြက္လာခဲ့တယ္။

အဲဒီလိုခရီးထြက္လာရင္းလမ္းခုလတ္မွာ အေမာအပန္းေျဖကာပါလာတဲ့ ထမင္းထုပ္ကိုစားမယ္ ဆိုၿပီးေျဖလိုက္တယ္။ ထမင္းထုပ္ကလည္း
ငယ္ငယ္မို႔ ႏွစ္ေယာက္ေ၀မွ်ၿပီးစားရတယ္။ အဲဒီအခိုက္မွာ ေခြးပိန္ကေလးတစ္ေကာင္ဟာ ယိုင္တိယိုင္ထိုးနဲ႔ ဇရပ္နားကပ္လာသတဲ့။ အဲဒီအခါမွာ ထမင္းစားေနတဲ့ သူေ႒းဆင္းရဲက
ရွင္မရယ္ ၾကည့္စမ္းပါဦး ေခြးပိန္ကေလးဟာ အစာမစားရတာၾကာလို႔ လမ္းေကာင္းေကာင္း မေလွ်ာက္ႏုိင္တာနဲ႔ တူပါရဲ႕။ သနားစရာေလးကြာ။ အခုတို႔စားေနတဲ့ထမင္းထုပ္ကို ေခြးက
ေလးကိုေကၽြးလိုက္ရေအာင္လို႔ ဇနီးျဖစ္သူကို ေျပာလုိက္တယ္။

ဇနီးျဖစ္သူကလည္း သေဘာတူၾကည္ျဖဴစြာ သူတို႔စားမယ့္ထမင္းထုပ္ကို ေခြးပိန္ကေလး ၀ေအာင္စားပါေစဆိုတဲ့ေစတနာနဲ႔ အကုန္လံုး
ခ်ေကၽြးပါတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ဇရပ္နေဘးက ေရအိုးစင္မွာ ေရအ၀ခပ္ေသာက္ၿပီး ခရီးဆက္ခဲ့ၾကသတဲ့။

ဒီလိုနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းသူေ႒းထံ သူတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံ ေရာက္သြားတဲ့အခါ သူငယ္ခ်င္းသူေ႒းကိုဆင္းရဲသြားတဲ့သူေ႒းက ငါတို႔ျပဳထားတဲ့ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြ ေရာင္းခ်ဖို႔ သူငယ္ခ်င္းထံလာခဲ့တာပဲ။
သေဘာတူ၀ယ္မယ္ဆိုရင္ တစ္ဘ၀လံုးျပဳထားတဲ့ ကုသုိလ္အကုန္ေရာင္းခဲ့မွာလို႔ ေျပာျပသတဲ့။

အဲဒီအခါ သူငယ္ခ်င္းသူေ႒းကလည္း ၀မ္းသာအားရနဲ႔ ေရာင္းသမွ်ကုသုိလ္ေကာင္းမႈကို ၀ယ္ယူပါ့မယ္ဗ်ာလို႔ ဆိုလိုက္ကာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ားကို ခ်ိန္ခြင္ထဲမွာထည့္ၿပီးခ်ိန္ခိုင္းပါတယ္။
အဲဒီအခါ ေစတနာအရင္းမခံဘဲ ဂုဏ္ပကာသနေတြကို လိုခ်င္တာနဲ႔ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္ေတြျဖစ္တာမို႔ ေလးတယ္လို႔မရွိဘဲ ေငြဘက္ကပဲအၿမဲ အေလးသာေနသတဲ့။ ေက်ာင္းကုသုိလ္၊ ဇရပ္
ကုသုိလ္၊ ေရကန္ကုသုိလ္၊ ဘာကုသုိလ္ပဲ ထည့္ထည့္ ကုသုိလ္ဘက္က အေလးမသာဘဲ ေငြဘက္ကဘဲအေလးသာေနတယ္။

ဒီလိုနဲ႔တစ္ဘ၀လံုးျပဳခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြခ်ၿပီး ခ်ိန္ၾကည့္လိုက္တာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြသာ ကုန္သြားတယ္။ အေလးခ်ိန္ကေတာ့တက္မလာဘူးတဲ့။ ခ်ိန္ခြင္ထဲမွာထည့္ထားတဲ့ ေငြသားကလည္းမျဖစ္စေလာက္ (၁)ပိႆာပဲရွိသတဲ့။
ဒါေတာင္ ကုသုိလ္ကမႏုိင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။

အဲဒီအခါမွာကုသုိလ္၀ယ္မယ့္သူေ႒းကလည္း ဟင္ သူငယ္ခ်င္း မင္းကုသုိလ္ေတြက ဒါအကုန္ပဲလား၊ က်န္ေနတာရွိရင္ စဥ္းစားပါဦးလို႔ ေျပာျပတယ္။ ဆင္းရဲသြားတဲ့သူေ႒းလည္း ေခါင္းကုတ္ၿပီး စဥ္းစားလုိက္တာ ေနာက္ဆံုးလမ္းခရီးမွာ ေခြးပိန္ကေလးတစ္ေကာင္ကို ထမင္းတစ္နပ္ အငတ္ခံၿပီးေတာ့ ေကၽြးခဲ့တဲ့ကုသုိလ္ကေပၚလာတယ္။ အဲဒါနဲ႔သူေ႒းဆင္းရဲလည္း ဟာ သူငယ္ခ်င္း။ တို႔လင္မယား အခုမင္းဆီလာတုန္းက လမ္းမွာ ေခြးပိန္ကေလးကို ထမင္းေကၽြးခဲ့တဲ့
ကုသိုလ္က်န္ေသးတယ္။ အဲဒီကုသုိလ္ကိုလည္း ထည့္ခ်ိန္လိုက္ပါလို႔ ၀မ္းသာအားရေျပာျပတယ္။

အဲဒီအခါ ငတ္ေသလုဆဲဆဲေခြးပိန္ကေလးကို ေစတနာရွိရွိနဲ႔ ထမင္းေကၽြးခဲ့တဲ့ကုသိုလ္ဟာ အႏွစ္သာရအျပည့္အ၀ပါတာမို႔ ကုသုိလ္ဘက္က အေလးသာလာတယ္။ ကုသုိလ္၀ယ္တဲ့ သူေ႒းကလည္း သူပိုင္ ေငြသားေတြမက ေရႊသားေတြပါ ထပ္ျဖည့္ေပမယ့္ ကုသုိလ္ဘက္ကပဲ အေလးသာေနတယ္။ ေနာက္ဆံုးသူပိုင္သမွ်ဥစၥာဓနေတြ အကုန္လံုးပံုထည့္ေပးတာေတာင္မွ ေခြးပိန္ကေလးကို ထမင္းေကၽြးခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္ဘက္ကပဲ အေလး
သာေနေလေတာ့ ကုသုိလ္၀ယ္တဲ့သူေ႒းက ကဲ သူငယ္ခ်င္း ငါ့စည္းစိမ္ေတာ့ကုန္ၿပီ။ ငါ့အတြက္ ပစၥည္းတစ္၀က္ခ်န္ထားၿပီး မင္းကုသုိလ္တစ္၀က္အတြက္ ငါ့ပစၥည္းတစ္၀က္ကိုသာ ယူသြားေပ
ေတာ့လုိ႔ဆိုၿပီး ကုသုိလ္တစ္၀က္ဖိုးအျဖစ္ သူ႔ဥစၥာဓန တစ္၀က္ဖိုး ဆင္းရဲသြားတဲ့ သူေ႒းကို ခြဲေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ေနာက္ဆိုရင္ သေဘာေပါက္ ေစတနာရွိမွ လွဴပါကြာ။ ဂုဏ္ပကာသနကို မမက္ပါနဲ႔။ ေပ်ာ္႐ုံသက္သက္ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ အေရၿခံဳကုသိုလ္ဆိုတာ ေငြကုန္တာကလြဲလို႔ ဘာအက်ဳိးမွ် မျဖစ္ထြန္းပါဘူး။ အသိဉာဏ္နဲ႔ယွဥ္ၿပီး ကုသုိလ္ျပဳတတ္ရင္ ေငြကုန္နည္းေပမယ့္ တစ္လံုးတစ္ခဲတည္း အက်ဳိးေပးပါတယ္လုိ႔ သတိေပးစကားလည္း ေျပာၾကားလိုက္ပါသတဲ့။

ဒီပံုျပင္ကေလးဟာ နည္းနည္းဒ႑ာရီဆန္ေပမယ့္ တကယ့္ဘ၀က လူသားေတြကုိေတာ့ ထင္ဟပ္ေပၚလြင္ေစပါတယ္။ ဒါနေကာင္းမႈျပဳတဲ့အခါ ေစတနာ ဒါန၊ ၀တၳဳဒါန ႏွစ္မ်ဳိးမွာ ေစတနာဒါနကပိုၿပီးေတာ့ ပဓာနက်ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ တစ္ခါတစ္ရံေညာင္ေစ့ကေလးေလာက္လွဴၿပီးေတာ့ ေညာင္ပင္ႀကီးေလာက္ အက်ဳိးေတြရတာရွိသလို ေညာင္ပင္ႀကီး
ေလာက္လွဴဒါန္းၿပီး ေညာင္ေစ့ကေလးေလာက္ပဲ အက်ဳိးေတြရတာလဲ ရွိတတ္ပါတယ္။ ကံအက်ဳိး ေပးေနရာမွာေတာ့ ေစတနာဟာ အဓိကဇာတ္ေကာင္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ေစတနာေကာင္းရင္ ကံအက်ဳိးေပးလည္း ေကာင္းတတ္တာမို႔ ကံေကာင္းလိုသူေတြဟာ ေစတနာေကာင္းမြန္ေအာင္ ဂ႐ုစိုက္ၾကရမွာပါ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေစတနာဆိုတာကလည္း သူ႔အလုိလို ေကာင္းမြန္ခဲ့တာမို႔ ကိုယ့္ဘက္က သဒၶါ၊ ေမတၱာ
ပညာအားေတြ မ်ားမ်ားစိုက္ထုတ္ၿပီး ျပဳျပင္ယူၾကရမွာပါ။

သဒၶါတရားဆိုတာ ကံ ကံရဲ႕အက်ဳိးေပးနဲ႔ရတနာသံုးပါးရဲ႕ စြမ္းရည္သတၱိဂုဏ္ေက်းဇူးေတြကုိ သိျမင္ယံုၾကည္ လက္ခံႏုိင္တဲ့သေဘာပါ။ သူကေရွးကေကာင္းလုိ႔ အခုေကာင္းတယ္။ အခုေကာင္း ေနာင္ေကာင္းပါလိမ့္မယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း အက်ဳိးကြင္းဆက္ကို လက္ညိႈးထိုးညႊန္ျပေပးပါလိမ့္မယ္။

ေမတၱာတရားဆိုတာေကာင္းက်ဳးိလိုလားတဲ့ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈပါ။ သူကေတာ့ မုန္းၿငိဳးပစ္မွားေဒါသအာဃာတတရားေတြကို ဖယ္ရွားၿပီး အလွဴခံပုဂၢဳိလ္ေတြအေပၚမွာ ခ်စ္ၾကင္နာမႈနဲ႔အတူ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕
စိတ္အားျပည့္ေစပါလိမ့္မယ္။

ပညာဆိုတာ အေမွာင္ပယ္ခြင္း စိတ္ဓါတ္ကို အလင္းရေစျခင္းပါပဲ။ သူကဒါနကုသုိလ္ရဲ႕ဆန္႔က်င္ဘက္ အညစ္အေၾကးေတြျဖစ္တဲ့အရာရာမွာတက္မက္တြယ္တာလုိမႈေလာဘနဲ႔ကပ္ေစးႏွဲႏွေမ်ာတြန္႔တိုမႈ
မစၧရိယတရားေတြကုိ ပယ္ဖ်က္ခ်ဳိးႏွိမ္ေပးတတ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္အလွဴဒါနတစ္ခုျပဳတဲ့အခါမွာ နာမည္ေကာင္းရေရး၊ ၾကြား၀ါရေရးထက္ သဒၶါ၊ ေမတၱာ ပညာျပည့္၀ေရးကိုသာ အထူးဂ႐ုျပဳၾကရမွာပါ။ ဘ၀သံသရာမွာ က်င္လည္ေနၾကရၿပီဆုိရင္
ေလာကပကာသနေနာက္လုိက္ၿပီး ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ေဆးဆိုးပန္း႐ုိက္ စိတ္ေစတနာေတြထက္ သဒၶါ ေမတၱာ၊ ပညာတရားေတြျပည့္၀တဲ့ သဘာ၀အလွ စိတ္ေစတနာေတြကသာ တကယ့္အားကိုးရာအစစ္ျဖစ္ပါတယ္။

ေတာ္၀င္ႏြယ္
အပၸမာဒ ဓမၼရသမဂၢဇင္း
၂၀၀၂ခုႏွစ္ ဇြန္လ။

ကေလးေတြ ဘာေၾကာင္႔ လိမ္တတ္ရသလဲ

■လိမ္တယ္၊ ညာတယ္ ဆိုတာဟာ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္စ႐ိုက္ တခုပါ။

■ဘယ္မိဘ မဆို ကိုယ့္ရဲ႕ သားသမီးကို မလိမ္တတ္၊ မညာ တတ္ တဲ့၊ ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္တဲ့ ကေလးမ်ိဳး ျဖစ္ေစခ်င္ ၾကပါတယ္။

■ဒါေပမယ့္ ကေလး ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားဟာ အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ မိဘမ်ား၊ ဆရာမ်ားကို လိမ္ေျပာတတ္ၾက ပါတယ္။

■လိမ္တယ္ ညာတယ္ ဆိုတာဟာ တကယ္ေတာ့ ကေလးတစ္ေယာက္ခ်င္း အတြက္ေရာ၊ အနာဂတ္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း အတြက္ပါ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္ဆိုးႀကီးပါ။

■ လိမ္တတ္၊ ညာတတ္တဲ့ ကေလးေတြကို ငယ္ငယ္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔ မျပဳျပင္၊ မထိန္းေက်ာင္းခဲ့ဘူး ဆိုရင္ အနာဂတ္မွာ လိမ္တတ္၊ ညာတတ္တဲ့ လူႀကီးေတြ မ်ားျပားတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔စည္းႀကီး တရပ္ ျဖစ္လာမွာပါပဲ။

■ ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီး ႏိုင္ငံမ်ားမွာေတာ့ ကေလးတို႔ရဲ႕ လိမ္ညာတဲ့ ကိစၥကို ေက်ာင္းေတြမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ကိုပဲ ဂ႐ုတစိုက္နဲ႔ ထိန္းေက်ာင္း ပဲ့ျပင္ ေပးၾကပါတယ္။

■ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆီမွာေတာ့ ကေလးေတြ လိမ္တာေတြ႔ရင္ မွတ္ေလာက္ေအာင္ဆိုၿပီးေတာ့ ႐ိုက္ႏွက္ ဆံုးမတာမ်ိဳး၊ အရွက္ခြဲၿပီးေတာ့ ဆံုးမတာမ်ိဳးေတြ လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။

■အမွန္ေတာ့ ဒီလို ဆံုးမတာမ်ိဳးဟာ ကေလးတို႔ရဲ႕ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာကို နာက်င္ ထိခိုက္ သြား႐ံု ကလြဲလို႔ ကေလးတို႔ မလိမ္ မညာေအာင္လို႔ မတားျမစ္ႏိုင္ပါဘူး။

■ပိုၿပီးေတာ့ လိမ္တတ္၊ ညာတတ္ေအာင္ လုပ္လိုက္သလိုေတာင္မွ ျဖစ္သြားေစပါတယ္။

■ကေလးတို႔ လိမ္ၾကတယ္၊ ညာၾကတယ္ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ဘာေၾကာင့္ လိမ္သလဲ၊ ဘာျဖစ္လို႔ လိမ္သလဲဆိုတဲ့ လိမ္ရ၊ ညာရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိပါတယ္။

■ကေလးတို႔ ရင္ထဲက အဲဒီ အေၾကာင္းအရင္းကို သိေအာင္လို႔ အရင္ လုပ္ၾကရမွာပါ။

■အေၾကာင္းရင္းကို သိပါမွ ကေလးတို႔ မလိမ္ညာၾကဖို႔ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ျပဳျပင္ေပးလို႔ ရမွာပါ။

■ လိမ္ညာျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကေလးစိတ္ပညာရွင္ မ်ားကေတာ့ ကေလးတို႔ လိမ္ရ၊ ညာရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကို အၾကမ္းအားျဖင့္ သံုးမ်ိဳး ခြဲျပထားပါတယ္။

၁။ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းဖို႔
အတြက္ လိမ္ညာျခင္း
••••••••••••••••••••••••••

- ဒီ လိမ္ညာျခင္းကေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ကာကြယ္ဖို႔ အတြက္ ကေလးတို႔ အမ်ားဆံုး သံုးၾကတဲ့ လိမ္ညာနည္းပါပဲ။

- ပန္းကန္ ကြဲသြားတာမ်ိဳး၊ လူႀကီးရဲ႕ပစၥည္းကို ယူကိုင္ၾကည့္ မိရင္း ပ်က္စီးသြားတဲ့ အခါမ်ိဳးတို႔မွာ ကေလးတို႔ဟာ အဆူခံ၊ အ႐ိုက္ခံရမွာ စိုးလို႔လိမ္ေျပာ တတ္ၾကပါတယ္။

- ေမာင္ႏွမ အခ်င္းခ်င္း ရန္ျဖစ္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း စကားမ်ား ရန္ျဖစ္တာမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္အျပစ္ လြတ္ေအာင္လို႔ လိမ္ညာေျပာတတ္ၾကပါတယ္။

- အထူးသျဖင့္ အေၾကာက္တရားနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တတ္တဲ့ ေက်ာင္းမ်ိဳး၊ အိမ္မ်ိဳးမွာ ေနရတဲ့
ေက်ာင္းသားမ်ိဳး၊ ကေလးမ်ိဳး ေတြဟာ ပိုၿပီးေတာ့ လိမ္ညာ တတ္ၾကပါတယ္။
ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း ေၾကာင့္ လိမ္ညာရတာပါ။

- တခ်ိဳ႕ မိဘမ်ား ကေတာ့ ကေလးတို႔ ကို မလိမ္ မညာေအာင္လို႔ ျပႆနာ တစ္ခုခု ျဖစ္လာတိုင္းမွာ “ မင္း အမွန္တိုင္း ေျပာစမ္း၊ မလိမ္နဲ႔။

- မလိမ္ဘဲနဲ႔ အမွန္တိုင္းေျပာရင္ သက္သာမယ္။ ေအး..လိမ္တာကို မိရင္ေတာ့ မလြယ္ဘူး ” ဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။

- အဲဒီလို ေျပာေနေပမယ့္လည္း ကေလးတို႔ဟာ အမွန္ကို ဝန္မခံၾကပါဘူး။

- ဆက္ၿပီးေတာ့ လိမ္ၾကၿမဲပါ။

- ဘာေၾကာင့္ ဒီလို လိမ္သလဲ ဆိုတာကို ျပန္ၿပီးေတာ့ ဆန္းစစ္ၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ လူႀကီး ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားဟာ ကေလးေတြ အျပစ္ တစ္ခုခု လုပ္မိလို႔ အမွန္ကို ဝန္ခံတိုင္းမွာ မလိမ္တဲ့ အတြက္ မ႐ိုက္ၾက၊ မႏွက္ၾကေပမယ့္လည္း မၿပီးႏိုင္ မစီးႏိုင္ေအာင္ ဆူပူေန တာမ်ိဳး၊ ကေလး စိတ္ထဲမွာ ရွက္သြားေအာင္၊ ထိခိုက္ နာက်င္သြားေအာင္လို႔ ေျပာဆို ဆံုးမတာမ်ိဳးေတြလုပ္တတ္ၾကလို႔ ပါပဲ။

- ဒါေၾကာင့္ ကေလးမ်ားဟာ သူတို႔ အျပစ္လုပ္မိတဲ့ အခါမ်ိဳးတိုင္းမွာ ဝန္ခံလိုက္တာထက္ စာရင္ ေျဗာင္လိမ္လိုက္တာက ပိုၿပီးေတာ့ နားေအး စိတ္သက္သာရာ ရေစတယ္ လို႔ ေတြးမိတတ္ၾကပါတယ္။

- ေနာက္တစ္ခု ကေတာ့ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းဖို႔ အတြက္ လိမ္တဲ့နည္းကို မိဘေတြက ကေလးေရွ႕မွာ သံုးတတ္ ၾကလို႔ပါပဲ။

- ဥပမာ ႐ံုးမသြားခ်င္လို႔ ဒီေန႔ ေနမေကာင္းဘူး ဆိုၿပီးေတာ့ ႐ံုးကို ခြင့္တိုင္တာမ်ိဳး၊

- ကိုယ္ မကိုင္ခ်င္တဲ့ ဖုန္းေတြ လာတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ သားေရ ေမေမ အိမ္မွာ မရွိဘူးလို႔ ေျပာလိုက္ ဆိုၿပီးေတာ့ ကေလးကို လြယ္လြယ္ အေျပာခိုင္းတာမ်ိဳးေတြပါ။

- ဒီလိုမ်ိဳး ကေလးေရွ႕မွာ လြယ္လြယ္ လိမ္လိုက္တာမ်ိဳး၊ ကေလးကို လိမ္ေျပာခိုင္းတာမ်ိဳးေတြ ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူမွဳဝန္းက်င္မွာ လူႀကီး မိဘေတြ ေတာ္ေတာ္လုပ္ တတ္ၾကပါတယ္။

- အဲဒီလိုမ်ိဳး ကေလးေရွ႕မွာျပႆနာကို လြယ္လြယ္ ေျဖရွင္းတဲ့နည္းနဲ႔ မိဘက လိမ္ျပထား တာမို႔ ကေလးဟာလည္း မိဘေတြ လိမ္တဲ့ ပံုစံအတိုင္း လိုက္လိမ္ေတာ့တာ ပါပဲ။

- ညဘက္ ဂိမ္းေတြ ကစားေနလို႔ အိမ္စာ မၿပီးတာ ကို “ သား ညက ဗိုက္ေအာင့္ ေနလို႔ အိမ္စာေတြ မလုပ္ခဲ့တာပါ ” လို႔ ဆရာမကို လိမ္ေျပာတာမ်ိဳးေတြပါပဲ။

၂။ ကိုယ့္ရဲ႕အတၱနဲ႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္
ကာကြယ္မႈ အတြက္ လိမ္ေျပာျခင္း
•••••••••••••••••••••••••••••••••

- ဒီ လိမ္ေျပာနည္း ကလည္း ကေလးေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ေျပာေလ့ရွိတဲ့ လိမ္ေျပာနည္း တစ္မ်ိဳးပါ။

- ကိုယ့္ရဲ႕ အတန္းထဲက သူငယ္ခ်င္း က ဂါဝန္လွလွေလး ဝတ္လာတာမ်ိဳး ေတြ႔တဲ့အခါမွာ

“ ငါ့မွာလည္း ဒီလို ဂါဝန္မ်ိဳး ရွိတယ္ ” ဆိုၿပီးေတာ့ လိမ္ေျပာတာမ်ိဳးပါပဲ။

- သူငယ္ခ်င္းက ကမ္းေျခကို အပန္းေျဖသြားတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာျပတဲ့အခါမ်ိဳးမွာလည္း ငါတို႔လည္း

ဒီေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ိဳးက်ရင္ ကမ္းေျခ သြားမွာလို႔ မခံခ်င္စိတ္နဲ႔ ကေလးတို႔ ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။

- ဒီလိုမ်ိဳး မခံခ်င္စိတ္နဲ႔ လိမ္ညာေျပာတာကို မိဘမ်ား ေတြ႔တဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ ကေလးရဲ႕ လိုအပ္မွဳ ေတြကို ကိုယ့္ရဲ႕ ဝင္ေငြက လိုက္ၿပီးေတာ့ မျဖည့္ဆည္း ေပးႏိုင္လို႔ ကေလး ဒီလို ေျပာတာပဲ ဆိုၿပီးေတာ့ အမွဳမဲ့ အမွတ္မဲ့ မေနရပါဘူး။

“ သမီးေရ ၊ သမီးကို ေမေမတို႔က ေခ်ာင္းသာေတာ့ လိုက္မပို႔ႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေမေမက သမီးကို ကစားကြင္း လိုက္ပို႔ေပးမယ္။ ေနာက္တခါ သူငယ္ခ်င္းေတြကို အဲဒီလိုမ်ိဳး ညာ မေျပာရဘူး ” ဆိုတာမ်ိဳးနဲ႔ ကေလး နားလည္ေအာင္ ေျပာျပရပါမယ္။

၃။ အတို႔အေထာင္သေဘာမ်ိဳး
ဆန္တဲ့ လိမ္ေျပာနည္း
•••••••••••••••••••••••••••••

- ဒီလိမ္ေျပာနည္းကို ကေလးကြ်မ္းက်င္သူ စိတ္ပညာရွင္မ်ားက လိမ္နည္း တစ္နည္းရယ္လို႔ သတ္မွတ္ ထားေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆီမွာေတာ့ ဒါကို လိမ္တယ္လို႔ ေတာင္မွ မထင္တတ္ ၾကပါဘူး။

- ဥပမာအေနနဲ႔ ေျပာရရင္ မီးမီးက ပထမအစမ္း စာေမးပြဲမွာ အတန္းထဲမွာ ပထမ ရလာပါတယ္။

- မီးမီးက စာေတာ္တဲ့သူမို႔ အၿမဲတမ္း ပထမ ရေနက်ပါ။

- မီးမီး အစ္ကို ကေတာ့ အဆင့္ ၉ ရလာ ပါတယ္။

- မီးမီးအစ္ကိုက စာညံ့သူမို႔ မီးမီးအစ္ကို အဆင့္ ၉ ရလာတာကို အားလံုးက ဝိုင္းခ်ီးက်ဴးၾကပါတယ္။

- မီးမီး ကိုေတာ့ ဘယ္သူကမွ ပထမ ရလို႔ မခ်ီးက်ဴး ပါဘူး။

- အဲဒီ အခါမွာ မီးမီးက “ ဘြားဘြား သိလား။ ဘြားဘြား ကိုေလ ကိုကိုက ေျပာတယ္။ ဗ်စ္ေတာက္ ဗ်စ္ေတာက္နဲ႔ တစ္ခ်ိန္လံုး ဆူေနတဲ့ အဘြားႀကီးလို႔ ေျပာတယ္ ” ဆိုၿပီးေတာ့ ဝင္ေျပာေတာ့ တာ ပါပဲ။

- အတို ႔အေထာင္ ဝင္လုပ္တာေပါ့။

- စာေမးပြဲ အေၾကာင္း ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုကို အဆူခံရ ေအာင္လို႔ မီးမီးက အတို ႔အေထာင္ ဝင္လုပ္တာပါ။

- ကိုကို တကယ္ ေျပာတာက ဘြားဘြားက သိပ္ဆူတာပဲ၊ စိတ္ညစ္တယ္ ဆိုတာေလာက္ပဲ ေျပာတာကို မီးမီးက ကိုကို ေျပာတာထက္ ပိုၿပီးေတာ့ အပိုေလးေတြပါ ထည့္ၿပီးေတာ့ ေျပာလိုက္တာမ်ိဳးကို ေျပာတာပါ။

- ဒီလို အက်င့္စ႐ိုက္မ်ိဳးကို လက္မခံ ရပါဘူး။

- ခ်က္ခ်င္း အေရးယူရ ပါမယ္။

- မီးမီးကို ဒီလိုေျပာတာ မေကာင္းဘူး ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း၊ ကိုကို႔ အတြက္ေရာ၊ ဘြားဘြား အတြက္ေရာ ဘယ္သူ႔ အတြက္မွ မေကာင္းတဲ့ ဒီစကားမ်ိဳးကို သယ္ေဆာင္ မလာသင့္ဘူး ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း၊ ကိုကို မေျပာတဲ့ အပိုေတြကိုပါ ထည့္ေျပာတာမ်ိဳးကေတာ့ ပိုၿပီးေတာ့ မေကာင္းဘူး ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကို တစ္ခါတည္း သင္ၾကားရပါမယ္။

- ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာေတာ့ အေဖနဲ႔ အေမ မတည့္ရင္၊ အေမနဲ႔ အေဒၚေတြ အဘြားေတြနဲ႔ မတည့္ရင္ သား၊ သမီးမ်ား ကို စကား အပို႔အယူ လုပ္ခိုင္း တတ္ၾက ပါတယ္။

- အဲဒီလို အပို႔အယူ လုပ္တာကိုပဲ မိဘ ကလည္း လက္သင့္ခံၿပီးေတာ့ နားေထာင္ တတ္ၾက ပါတယ္။

- တကယ္ေတာ့ ဒီလို စကား အသယ္အပို႔၊ အပို႔အယူ လုပ္တဲ့အက်င့္မ်ိဳးဟာ လူ႔ေလာက အသိုင္းအဝိုင္း အတြက္ အင္မတန္မွ အႏၲရာယ္မ်ားတဲ့ အက်င့္ စ႐ိုက္ဆိုးမ်ိဳး ပါပဲ။

- ဒီလို အက်င့္ဆိုးမ်ိဳးကို ႀကီးတဲ့အထိ မသယ္ေဆာင္လာေစဖို႔ အတြက္ ကေလးတို႔ကို ငယ္ငယ္ ကတည္းက သင္ၾကားထားေပးရမွာပါ။

- ေနာက္တခုက ကေလး လိမ္တာကို မိလို႔ ကေလးကို ဆံုးမတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာလည္း

- မင္းက လူလိမ္ပဲ ဆိုတဲ့ အသံုးမ်ိဳးကို ဘယ္ေတာ့မွ မသံုးရပါဘူး။

- ကေလးရဲ႕ လိမ္တဲ့ အျပဳမူကိုပဲ မႀကိဳက္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာရပါမယ္။

- အခု လိမ္လိုက္တဲ့ အတြက္ သူဟာ တစ္သက္လံုး လိမ္ေတာ့မယ့္ လူလိမ္ႀကီး လံုးလံုး ျဖစ္သြားၿပီလို႔ ကေလးတို႔ စိတ္ထဲမွာ ထင္ျမင္ ဝမ္းနည္း သြားေလာက္ေအာင္ အထိ မေျပာဆိုရ ပါဘူး။

- ကေလးတို႔ လိမ္တယ္ ညာတယ္ ဆိုတာဟာ တကယ္ေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ အမ်ားဆံုး သက္ဆိုင္ ပါတယ္။

- လိမ္တတ္၊ ညာတတ္တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ အသိုင္းဝိုင္းမွာ ႀကီးျပင္းလာတဲ့ ကေလး တစ္ေယာက္ဟာ ႐ိုးသား ေျဖာင့္မတ္ဖို႔နဲ႔ မလိမ္တတ္ မညာတတ္တဲ့ ကေလး တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။

- ကေလးမ်ားဟာ ေရျမႇဳပ္နဲ႔ တူပါတယ္။

- သူတို႔ ပတ္ဝန္းက်င္က ျမင္သမွ်၊ ေတြ႔သမွ် အားလံုးကို အတုခိုး လိုက္လုပ္ တတ္ၾက တာမ်ိဳးပါပဲ။

- ကေလး တို႔ကို မလိမ္ညာတတ္ေစဖို႔၊ ႐ိုးသား ေျဖာင့္မတ္ေစဖို႔ အတြက္ အေကာင္းဆံုးကေတာ့

- ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူႀကီးေတြ အေနနဲ႔ ကေလးေရွ႕မွာ မလိမ္ညာမိ ေစဖို႔နဲ႔၊

- ကေလး တို႔ကို အေၾကာက္တရားနဲ႔ မအုပ္ခ်ဳပ္မိေစဖို႔ ပါပဲ။

- ဒါဆိုရင္ျဖင့္ လိမ္ေျပာရမွာကို ရွက္တတ္တဲ့၊ ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္စြာ ေျပာဆို ေနထိုင္တတ္တဲ့ လူ႔အဖြဲ႔ အစည္းႀကီးတစ္ရပ္ အနာဂတ္မွာ ေပၚလာႏိုင္မွာပါ။ ။

ပုဂၢိဳလ္စြဲၾကည္ညိဳျခင္း၏ အျပစ္မ်ား

ပုဂၢလပၸသာဒသုတ္

၂၅၀။ ရဟန္းတို႔ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ၾကည္ညိဳျခင္း၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။
အဘယ္ ငါးမ်ဳိး တို႔နည္း ဟူမူ -
ရဟန္းတို႔ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ သံဃာက ႏွင္ထုတ္သင့္ေသာ သေဘာရွိသည့္ အာပတ္သို႔ ေရာက္ မႈေၾကာင့္ ႏွင္ထုတ္ခဲ့အံ့၊ ထိုၾကည္ညိဳေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤသို႔ ျဖစ္တတ္၏။
“ငါခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ သံဃာသည္ ႏွင္ထုတ္၏” ဟု ရဟန္းတို႔၌ မၾကည္ညိဳမႈ မ်ားစြာျဖစ္၏။
ရဟန္းတို႔၌ မၾကည္ညိဳမႈ မ်ားစြာျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အျခားရဟန္းတို႔ကုိ မဆည္းကပ္၊ အျခားရဟန္းတို႔ကုိ မဆည္းကပ္သည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကုိ မနာယူရ၊ သူေတာ္ေကာင္းတရားကုိ မနာယူရ သည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္း တရားမွ ယုတ္ေလ်ာ့၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ပုဂၢိဳလ္ကုိ ၾကည္ညိဳရာ၌ ပဌမ အျပစ္တည္း။
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ သံဃာက အစြန္အဖ်ား၌ ေနေစသင့္ေသာ သေဘာရွိသည့္ အာပတ္သို႔ ေရာက္မႈေၾကာင့္ အစြန္အဖ်ား၌ ေနေစအံ့၊ ထိုၾကည္ညိဳေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤသိုိ႔ ျဖစ္တတ္၏ -
“ငါခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ သံဃာသည္ အစြန္အဖ်ား၌ ေနေစ၏” ဟု ရဟန္းတို႔၌ မၾကည္ညိဳမႈ မ်ားစြာ ျဖစ္၏။ ရဟန္းတို႔၌ မၾကည္ညိဳမႈ မ်ားစြာျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အျခားရဟန္းတို႔ကုိ မဆည္းကပ္၊ အျခားရဟန္းတို႔ကုိ မဆည္းကပ္သည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကုိ မနာယူရ၊ တာ္ေကာင္းတရားကုိ မနာယူရ သည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမွ ယုတ္ေလ်ာ့၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ပုဂၢိဳလ္ကုိ ၾကည္ညိဳရာ၌ ဒုတိယ အျပစ္တည္း။ 
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အရပ္တစ္ပါးသို႔ ဖဲသြားခဲ့မူ။ပ။ အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ လူထြက္ခဲ့မူ ။ပ။ အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ကြယ္လြန္ခဲ့မူ ထိုၾကည္ညိဳေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤသို႔ ျဖစ္တတ္၏ -
“ငါခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ကြယ္လြန္၏” ဟု အျခားရဟန္းတို႔ကုိ မဆည္းကပ္၊ အျခားရဟန္းတို႔ကုိ မဆည္းကပ္သည္ ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကုိ မနာယူရ၊ သူေတာ္ေကာင္းတရား
ကုိ မနာယူရသည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမွ ယုတ္ေလ်ာ့၏။ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ပုဂၢိဳလ္ကုိ ၾကည္ညိဳရာ၌ ပၪၥမ အျပစ္တည္း။

ရဟန္းတို႔ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ၾကည္ညိဳျခင္း၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း
ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ဆိုတာ

http://www.worldofwisdom.asia/2012/03/blog-post_3505.html

ဘုန္းၾကီးတုိ ့ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္ေတြ သီလေစာင့္တည္တုိင္း သရဏံဂုံတည္တဲ့အခါ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ လုိ ့ဆုိၾကတယ္။ ဤတရားသည္သာလွ်င္ ကုိးကြယ္ရာလုိ ့ဒီအဓိပၸာယ္ေတာ့ သိပါလိမ့္မယ္။ သုိ ့ေသာ္ဒီ ့ထက္ပုိေလးနက္တဲ့ အဓိပၸာယ္ကုိသိဖုိ ့ရာ ဘုန္းၾကီးအက်ယ္ေဟာပါ့မယ္။

ဓမၼ ဆုိတဲ့စကားလံုးကုိ ပါဠိဘာသာမွာ ပါရွိတဲ့စကားလံုးျဖစ္လုိ ့ျမန္မာလုိေျပာမယ္ဆုိရင္ သဘာ၀တရားလုိ ့အဓိပၸာယ္ရတယ္။ ဓမၼ ဆုိတဲ့သဘာ၀တရားဟာ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ ပုိင္ဆုိင္တာမဟုတ္ဘူး။ ေလာကၾကီးမွာရွိတဲ့ လူအားလံုးနဲ ့သက္ဆုိင္တဲ့ သဘာ၀တရား။ သဘာ၀တရားဆုိတာအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတယ္။ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ဓမၼကုိ ကုိးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏။ အဲလုိ ပါးစပ္ကဆုိလုိက္ရံုနဲ ့ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ကိစၥျပီးသြားပလား ? ဘယ္လုိအဓိပၸာယ္ေရာက္မွ ၊ ဘယ္အတုိင္းအတာထိေရာက္မွ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ဆုိတာ ျပီးျပည့္စံုမလဲ ဆုိတာ ဘုန္းၾကီးတုိ ့မသိသင့္ဘူးလား။ သိသင့္ပါတယ္ ဘုရား။


ျမတ္စြာဘုရားက ဓမၼကုိေဟာတယ္ဆုိတာ ဒီ ဓမၼဆုိတဲ့သဘာ၀တရားေတြဟာ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္လာမွ ရွိလာတာမဟုတ္ဘူး။ ေရွးတုန္းကတည္းက ဒီသဘာ၀တရားေတြဟာ ရွိေနတယ္။ အျမဲတမ္းရွိေနတဲ့ မွန္ကန္တဲ့သဘာ၀တရားေတြ။ ထိုသဘာ၀တရားေတြဟာ ထူးျခားတဲ့အသိဥာဏ္ရွိတဲ့ ဗုဒၶ ဆုိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေပၚလာမွ ဗုဒၶက ထုတ္ေဖာ္ရွင္းျပခဲ့တာ။ ဗုဒၶ ဆုိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မေပၚခဲ့ရင္ ဓမၼ ဆုိတဲ့ သဘာ၀တရားေတြကုိ ျပည့္ျပည့္စံုစံုရွင္းျပႏုိင္တဲ့သူရွိမွာမဟုတ္ဘူးတဲ့။ ဗုဒၶကသာလွ်င္ ဓမၼကုိျပည့္ျပည့္၀၀ ရွင္းျပႏုိင္တာ။ သုိ ့ေသာ္ ဓမၼ ဆုိတာ ေလာကၾကီးမွာ အျမဲရွိေနတဲ့ The Law of Nature ။ ျမတ္စြာဘုရားက ဓမၼ ကုိတီထြင္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားက ဓမၼကုိေတြ ့ရွိတာသာ ျဖစ္တယ္။ ဖန္တီးသူ မဟုတ္ဘူး။

တစ္နည္းအားျဖင့္ ေတြ ့တယ္ဆုိတာ သိရွိသူ။ အဲဒါေၾကာင့္မုိ ့ဗုဒၶ ဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ကုိက အမွန္တရားကုိေတြ ့ရွိသူလုိ ့အဓိပၸာယ္ရတယ္။ သာမန္သိတဲ့လူကုိ ဗုဒၶလုိ ့မေခၚႏုိင္ဘူး။ အမွန္တရားကုိ အားလံုးျပည့္ျပည့္စုံစုံ ျခြင္းခ်က္မရွိသိတဲ့လူကုိသာဗုဒၶ လုိ ့ေခၚတာ။

ဒါေၾကာင့္မုိ ့လုိ ့သရဏံဂံုသံုးပါးမွာ ဒီ ဓမၼကုိထုတ္ေဖာ္ေဟာေျပာႏုိင္တဲ့ ၊ ဓမၼကုိေတြ ့ရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မုိ ့လုိ ့ ဗုဒၶံသရဏံ ဂစာၱမိ လုိ ့ဆုိၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္အရွင္သူျမတ္ေတြ ့ရွိခဲ့တဲ့ တရားကုိ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ လုိ ့ဒီလုိဆုိတယ္။ အဲဒီ ျမတ္စြာဘုရားေတြ ့ရွိတဲ့ ဓမၼေတြကုိလက္ေတြ ့ က်င့္သံုးလုိ ့ေပါက္ေျမာက္သြားတဲ့အဖြဲ ့အစည္းတစ္ရပ္ကုိ သံဃံ သရဏံ ဂစာၦမိ လုိ ့ဒီလုိဆုိၾကတယ္။ ဒါကုိပဲ ရတနာသံုးပါးလုိ ့ဒီလုိေျပာဆုိၾကတယ္။ သရဏံဂံုသံုးပါးလုိ ့လည္းေျပာၾကတယ္။

အဲေတာ့ ဒီ သဘာ၀တရား ဓမၼ ဆုိတာေတြဟာ မေဖာ္ထုတ္ရင္ မသိဘူး။ ေဖာ္ထုတ္တဲ့သူရွိမွ သိမွာ။ အဲလုိ ေဖာ္ထုတ္တာကလည္း ရုိးရုိးတန္းတန္းသာမန္လူမရဘူးတဲ့။ ေလးသေခ်ၤနဲ ့ကမာၻတစ္သိန္းပါရမီျဖည့္လာတဲ့ ဗုဒၶျမတ္စြာလုိ လူပဲရမွာ။ အဲဒီလုိ ေဖာ္ထုတ္လုိက္တဲ့ တရားေတြဟာလည္း ရတနာေတြ။ ရတနာေတြဆုိတာ လူတုိင္းသံုးႏုိင္ပါ့မလား ? မသံုးႏုိင္ပါဘူး ဘုရား။ ရတနာ ဆုိတာ အတုလံ ဒုလႅပတ္ ဒသနံ ။ ေတြ ့ဖုိ ့ခဲယဥ္းတာ ရတနာ။ ဓမၼ ဆုိတာလည္း ရတနာပဲ။

ဒီပကၤရာ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ျပီးေနာက္ မေရမတြက္ႏုိင္တဲ ့အသေခ်ၤေပါင္းမ်ားစြာ ကမာၻေတြလြန္ျပီးေနာက္ မဂၤလ ဘုရားပြင့္တယ္။ အဲဒီ ဘုရားႏွစ္ဆူၾကားထဲက ကာလမွာ ဓမၼ ဆုိတာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ဆုိတာ မရွိေတာ့ဘူးတဲ့။

ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္မွာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္ သုေမဓာရေသ့ က ဘုရားဆုပန္တယ္။ အဲဒီေနာက္ ေလးအသေခ်ၤနဲ ့ကမာၻတစ္သိန္းၾကာျပီးမွ ဘုရားပြင့္တယ္။ အဲဒီၾကားထဲမွာ ေရတြက္လုိ ့မရတဲ ့အသေခ်ၤေပါင္း ၄ ခါၾကံဳလုိ ့ေလးအသေခ်ၤလုိ ့ေခၚတာ။ ေနာက္ ေရတြက္လုိ ့ရတဲ့ကမာၻက တစ္သိန္း။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားနဲ ့ ေကာ႑ညျမတ္စြာဘုရားၾကားမွာ တစ္သေခ်ၤ

ေကာ႑ညျမတ္စြာဘုရားနဲ ့မဂၤလ ျမတ္စြာဘုရားၾကားမွာ တစ္သေခ်ၤ။ ေသာဘိတျမတ္စြာဘုရားနဲ ့ နာရဒျမတ္စြာဘုရားၾကားမွာ တစ္သေခ်ၤ ၊ အေနာမဒႆီျမတ္စြာဘုရားနဲ ့ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရားၾကားမွ တစ္သေခ်ၤ တဲ့။ အဲဒီေတာ့ ဓမၼ ဆုိတာ ဘယ္ေလာက္တန္ဖုိးရွိသလဲ စဥ္းစားၾကည့္။ ေတြ ့ဖုိ ့လြယ္လား။ မလြယ္ဘူးေနာ္။ ခဲယဥ္းတယ္။

အဲဒီေတာ့ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားမတုိင္မွီ ကႆပ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အထိ အားလံုးေပါင္း ၂၄ ဆူေသာျမတ္စြာဘုရားရွင္တုိ ့ပြင့္ေတာ္မူခဲ့ၾကတယ္။ ေပါတမျမတ္စြာဘုရားကုိထည့္လုိက္တဲ့အခါ ၂၅ ဆူ။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားနဲ ့တူတူပြင့္တာက ၃ ဆူ။ အားလံုးေပါင္း ၂၈ ဆူ။ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ ဆုိတာ အဲဒါပဲေနာ္။ ေဂါတမ ဘုရားအေလာင္းဗ်ာဒိတ္ခံခဲ့တာက ၂၄ ဆူ။ ၂၄ ပါးပဲ ဗုဒၶ ဆုိတာကုိေတြ ့ခဲ့ရတယ္။ အဲဒီ ၂၄ ပါးသည္သာလွ်င္ ဓမၼကုိ ထုတ္ေဖာ္ေဟာၾကားႏုိင္ခဲ့တယ္။ က်န္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြ ဓမၼကုိ ထုတ္ေဖာ္ေဟာၾကားႏုိင္ျခင္းမရွိဘူးတဲ့။

ျမတ္စြာဘုရားကုိ ကုိးကြယ္တာဟာ စီးပြားတက္ခ်င္လုိ ့ကုိးကြယ္တာရွိတယ္။ ေၾကာက္လုိ ့ကုိးကြယ္တာရွိတယ္။ တစ္စံုတစ္ခုေၾကာင့္အကာအကြယ္လုပ္ခ်င္လုိ ့ကုိးကြယ္တာရွိတယ္။ မ်ိဳးစံုေပါ့ေလ။ ဘယ္လုိကုိးကြယ္ရမလဲ မွန္ကန္တဲ့စိတ္ထား ဘယ္လုိထားရမလဲဆုိေတာ့ ဘုရားဆုိသည္မွာ မိမိရဲ ့သႏၱာန္က်ေရာက္လာမဲ့ မေကာင္းက်ိဳးေတြကုိျဖစ္ေပၚေစတတ္တဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြကုိဖယ္ရွားျပီး ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကုိညြန္ျပေပးတဲ့အတြက္ ကုိးကြယ္တယ္။ ဒီလုိနည္းနဲ ့ကုိးကြယ္ရမယ္ေနာ္။

ဘ၀တု သဗၺမဂၤလံ၊
ရကၡႏၲဳ သဗၺေဒ၀တာ။
သဗၺ ဗုဒၶါ ႏုဘာေ၀န၊
သဒါ သုခီ ဘ၀ႏၲဳ ေတ။

အဲဒီဂါထာေလး အဓိပၸာယ္ကုိ ဘုန္းၾကီးရွင္းျပမယ္။ သဗၺ ဗုဒၶါ ႏုဘာေ၀န အလံုးစံုေသာဘုရားရွင္တုိ ့ရဲ ့တန္ခုိးေတေဇာ အာႏုေဘာ္တုိ ့ေၾကာင့္ ၊ သဒါ အခါခပ္သိမ္း ၊ သုခီ ခ်မ္းသာ ၊ ေဟာတု ျဖစ္ပါေစ။ ဒီလုိ တစ္ခ်ိဳ ့က အဓိပၸာယ္ျပန္ၾကတယ္။ အဲဒီလုိ အဓိပၸာယ္ျပန္ေတာ့ ဘယ္လုိျဖစ္သြားလဲဆုိရင္ ျမတ္စြာဘုရားရဲ ့တန္ခုိးအစြမ္းေၾကာင့္ခ်မ္းသာပါေစလုိ ့ဆုိေတာ့ ဘုရားက သူ ့ရဲ ့တန္ခုိးအာဏာ ပါ၀ါေတြကုိ အသံုးျပဳျပီး သတၱ၀ါေတြကုိ ကယ္တင္တယ္ဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္မေရာက္ဘူးလား။ အဲဒီအဓိပၸာယ္ျပန္ဆုိခ်က္မမွန္ဘူး။

ဘယ္လုိျပန္ဆုိရမလဲဆုိေတာ့ သဗၺ ဗုဒၶါ ႏုဘာေ၀န၊ အလံုးစံုေသာျမတ္စြာဘုရားရွင္တုိ ့ရဲ ့ဂုဏ္ကုိအာရံုျပဳကာ ကုိးကြယ္ပူေဇာ္ရတဲ့အစြမ္း အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ ၊ သဒါ သုခီ ဘ၀ႏၲဳ ေတ အစဥ္ထာ၀ရခ်မ္းသာသုခရပါေစ။ အဲလုိျပန္ဆုိမွ မွန္ကန္တယ္။ အဲလုိဆုိလုိက္ေတာ့ ဘုရားကုိ အာရံုျပဳျပီးျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ကုသုိလ္ကုိေျပာတာ။ ဓမၼ ကုိေျပာတာ။ ကုသုိလ္ဆုိတာ ဓမၼပဲ။ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ဆုိတဲ့ေနရာမွာ ဓမၼ ကုိကုိးကြယ္က်င့္သံုးမွ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ လုိ ့မွတ္ရမယ္။

ဓမၼ ကုိက်င့္သံုးလုိ ့ကုိယ္ခ်မ္းသာ စိတ္ခ်မ္းသာ ျဖစ္ေနတဲ့လူေတြလည္းအမ်ားၾကီး။ ဒါေပမယ့္ အုိျခင္း နာျခင္း ေသျခင္း ဆုိတဲ့တရားေတြကေန မေက်ာ္လြန္ႏုိင္ေသးဘူး။ ဓမၼ ရဲ ့စြမ္းေဆာင္ခ်က္က ေနာက္ဆံုး ဒီ အုိျခင္း နာျခင္း ေသျခင္း ဆုိတဲ့အရာေတြကုိ ေက်ာ္လြားႏုိင္မွ ဓမၼ ဟာျပည့္စံုတယ္ လုိ ့ေျပာရမယ္။

ေမတၱာတရားကုိ မိမိရဲ ့ႏွလံုးသားထဲမွာ တည္ေဆာက္တာ လုိက္နာက်င့္သံုးသာသည္လည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ပဲ။ အဲလုိမဟုတ္ပဲ ပါးစပ္ကေတာ့ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ၊ ဒါေပမယ့္ အမုန္းတရားေတြကုိလက္ခံက်င့္သံုးေနတာဆုိလွ်င္ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ထုိ ့အတူပဲ အေမာဟ တဲ့ ၊ အသိပညာေတြရွိဖုိ ့လုိတယ္။ အသိပညာဆုိတာ လုပ္သင့္တာ နဲ ့မလုပ္သင့္တာ ခြဲျခားသိရမယ္။ အနည္းဆံုး ေအာက္ထစ္ဆံုး မလုပ္သင့္တာကုိ ေရွာင္ဖုိ ့၊ လုပ္သင့္တာကုိလုပ္ဖုိ ့ခြဲျခားသိရမယ္။ အဲဒီေတာ့ မိမိသႏၱာန္မွာ ေလာဘ ကုိဖယ္ရွားျပီး အေလာဘ ကုိတည္ေဆာက္တယ္။ ေဒါသကုိဖယ္ရွားျပီး အေဒါသ ကုိတည္ေဆာက္တယ္။ ေမာဟ ကုိဖယ္ရွားျပီး အေမာဟဆုိတဲ ့ပညာတရားကုိတည္ေဆာက္တယ္။ အဲဒါဆုိရင္ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ပဲ။ အဲဒီလုိမွ မလုပ္ဘူးဆုိရင္ ပါးစပ္ကဆုိတဲ့ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ သည္ အက်ိဳးတရားေတြကုိ ထြက္ေပၚလာေစမွာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္မုိ ့တရားေတြကုိလက္ခံက်င့္သံုးရတယ္။

ေအး......ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ဆုိတာ ဒီ့ထက္အဆင့္ျမင့္ေသးတယ္။ ဘ၀ကႏၱာရ ကေနထုတ္ေဆာင္ေပးတယ္တဲ့။ ဘ၀ကႏၱာရ ဆုိတာ ဘာလဲဆုိေတာ့ ဘုန္းၾကီးတုိ ့သိထားတဲ့ဘ၀ၾကီးဟာ ေက်နပ္စရာေကာင္းတဲ့ဘ၀လား ျပန္စဥ္းစားၾကည့္။ လူမႈေရး စီးပြားေရးအခက္အခဲေတြက ထားပါေတာ့ လူတုိင္း ၾကံဳခ်င္မွ ၾကံဳၾကမွာ။ ဒါေပမယ့္ အုိျခား နာျခင္း ေသျခင္း ဆုိတာေတြကေတာ့ လူတုိင္းၾကံဳမွာ။ အာဏာရွင္လည္း တစ္ေန ့အုိမွာပဲ။ အာဏာမရွိတဲ့လူလည္း တစ္ေန ့အုိမွာပဲ။ လူ၀တ္ေၾကာင္လည္း အုိမွာပဲ။ ဘုန္းၾကီးေတြလည္း အုိမွာပဲ။

အဲဒီေတာ့ အုိျခင္း နာျခင္း ေသျခင္း ဆုိတာလည္း ကႏၱာရေတြပဲ။ အဲဒီ ကႏၱာရေတြကုိ ေက်ာ္လြားႏုိင္တဲ့လူရွိလား။ မရွိႏုိင္ဘူး။ အဲဒါကုိ ဘ၀ကႏၱာရလုိ ့ေခၚတယ္။ အဲဒီ ကႏၱာရေတြထဲက ကယ္ထုတ္ႏုိင္တာကေတာ့ ဓမၼပဲတဲ့။ သဘာ၀တရားေတြကုိသိေအာင္ ၊ သတၱ၀ါဆုိတဲ့ အေတြးကုိ ေပ်ာက္သြားေအာင္ သဘာ၀တရားေတြခ်ည္းသိရွိလာတာကုိ နာမရူပ ပရိေစၦဒညဏ္ လုိ ့ေခၚတယ္။

ဒီသဘာ၀တရားေတြဟာ ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ျဖစ္လာတယ္ဆိုတာကုိသိရင္ ပစၥယပရိဂၢဟဥာဏ္ လုိ ့ေခၚတယ္။ အဲဒီကေန တစ္ဆင့္ သဘာ၀အတြက္ တရားေတြကုိ စဥ္းစားၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ သဘာ၀တရားေတြဟာ ျဖစ္ျပီးေတာ့ ပ်က္ေနတာပဲလုိ ့အျမင္ေတြျမင္လာျပီး ဒီသဘာ၀တရားေတြဟာ ျငီးေငြ ့စရာပဲ ၊ ေၾကာက္စရာပဲ ၊ လန္ ့စရာပဲ ၊ ဒီသဘာ၀တရားေတြကလြတ္ေအာင္ၾကိဳးစားမွပဲ ဆုိတဲ့ အသိဥာဏ္ေလး၀င္လာလုိ ့ရွိရင္ ဒါ ၀ိပသာနာဥာဏ္ လုိ ့ေခၚတယ္။

ေလာဘ ရယ္ ေဒါသ ရယ္ ေမာဟ ရယ္ ဒီအကုသုိလ္ေတြကလြတ္သြားတာကုိ ၀ိမုတၱ လုိ ့ေခၚတယ္။ စိတ္ကေလးဟာ အာရံုနဲ ့ေတာ့ေတြ ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ထုိအာရံုရဲ ့ၾကားထဲမွာလြတ္သြားတယ္။ အဲဒါ Glue မရွိေတာ့တာ။ စကၠဴေလးႏွစ္ခုဟာ ထိေတာ့ထိေနတယ္။ ဆုိပါစုိ ့စာရြက္ေလး ၂ ခုထိထားတယ္။ အဲဒီ စာရြက္ ၂ ခုၾကားမွာ ေကာ္မပါဘူးဆုိရင္ ခြဲလုိ ့မရဘူးလား။ ရတယ္။ လူေတြရဲ ့စိတ္မွာ ခြဲမရဘူးဆုိတာက ေကာ္ ပါေနလုိ ့ခြဲမရတာ။ ဟုတ္လား။ ေကာ္က ရုိးရုိးေကာေတာင္မဟုတ္ဘူး Super Glue ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီေတာ့ အာရံုနဲ ့စိတ္နဲ ့ဘယ္လုိပဲေတြ ့ေတြ ့ေလာဘမလာဘူး ၊ ေဒါသမလာဘူးဆုိရင္ ညိွေနပါ့မလား။ ဘယ္ညိွမလဲေနာ္။ အဲဒါကုိ ၀ိမုတၱ လုိ ့ေခၚတာ။ လြတ္သြားျပီလုိ ့ေျပာတာ။ ဓမၼ ကုိ Practise လုပ္တယ္ဆုိတာ အဲဒီလုိလြတ္သြားျပီဆုိတဲ့အဆင့္ထိေအာင္ အားထုတ္ရမွာ။

အဲဒီလုိလြတ္သြားျပီဆုိရင္ ဘ၀ဆုိတဲ့ ကႏၱာရခရီးၾကမ္းၾကီးကုိေနာက္ထပ္ရင္ဆုိင္စရာမရွိေတာ့ဘူး။ရင္ဆုိင္စရာမရွိရံုတင္မကဘူး ၊ အသာသ ဒါနတဲ့ ။ သံသရာၾကီးထဲမွာ ပင္ပန္းခဲ့ရတာေတြအကုန္လံုးျငိမ္းသြားတယ္။ အေသာကံ ၀ရဇံ ေခမံ ဆုိတာ အဲဒီက်မွလာတာ။ စိတ္ကေလးမွာ ေလာဘလည္းမလာဘူး။ ေဒါသလည္းမလာဘူး။ ေမာဟလည္းမလာဘူး။ စိတ္ကေလးျငိမ္းခ်မ္းသြားျပီ။ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ဆုိတာ အဲဒီအဆင့္ထိေရာက္ေအာင္ သြားရမယ္တဲ့။

ရွင္သာရိပုတၱရာ တုိ ့ရွင္မဟာေမာဂၢလန္တုိ ့ရဟႏၱာေတြဟာဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ကုိ အျပည့္အ၀က်င့္ၾကံၾကိဳးကုပ္အားထုတ္လုိက္ၾကသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးမွာ နိဗၺာန္ကုိမ်က္ေမွာက္ျပဳသြားၾကတယ္။ ေအး...အဲဒါသည္ အျပည့္၀ဆံုး အစစ္မွန္ဆံုး ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဓမၼ ဆုိတဲ့ေနရာမွာ မဂ္ေလးတန္ ဖိုလ္ေလးတန္ နိဗၺာန္ ဆုိတဲ့ ေလာကုတၱရာ တရား ၉ ပါး။ အဲဒီ ေလာကုတၱရာ တရား ၉ ပါးကုိ ကုိယ္ကုိတုိင္မ်က္ေမွာက္ျပဳရျပီဆုိရင္ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ျပီးျပည့္စံုတယ္လုိ ့မွတ္။

အဲဒါေတြအတြက္ ဘယ္ကစရမလဲဆုိေတာ့ သီလက်င့္တာသည္လည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ပဲ။ ဒါန ေကာင္းမႈလုပ္တာသည္လည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ပဲ။ စိတ္ေကာင္း ႏွလုံးေကာင္း ထားတာသည္လည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ပဲ။ အားလံုးဟာ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ထဲအက်ံဳး၀င္တယ္။ သုိ ့ေသာ္အဲဒါေတြဟာ အေျခခံအဆင့္ေတြလုိ ့ေအာက္ေမ့ထား။

ဒါေၾကာင့္ တရားနာပရိတ္သတ္အေပါင္းသူေတာ္ေကာင္းတုိ ့ကလည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ရဲ ့အဓိပၸာယ္ကုိေသေသခ်ာခ်ာသေဘာေပါက္နားလည္ျပီးသကာလ ဒုိ ့တရားကုိကုိးကြယ္သည္ဆုိသည္မွာ တရားအတုိင္းလုိက္နာက်င့္သံုးလုိက္ရမွာျဖစ္တယ္လုိ ့နားလည္ျပီး ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ တရားကုိလုိက္နာက်င့္သံုးႏုိင္ၾကေစကုန္သတည္း။

တရားေတာ္ျပီးပါျပီ။

မွတ္ခ်က္။
ပါေမာၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိ၀ံသ အရွင္သူျမတ္ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ တရားေတာ္ကုိ ကုိယ္တုိင္နာယူမွတ္သား၍ ျပန္လည္စာစီစာရုိက္ျခင္းျပဳကာ ကုသုိလ္ျပဳတင္ဆက္လုိက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဆရာေတာ္ၾကီးေျပာသမွ် တစ္လံုးမက်န္ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ ပါဠိလုိအျပည့္အစံုမေဖာ္ျပႏုိင္ျခင္းဌာ လည္းေကာင္း ခြင့္လြတ္ေပးၾကပါလုိ ့အားလံုးကုိေမတၱာရပ္ခံေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ တရားေတာ္အျပည့္အစံုကုိ နာယူခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့https://www.youtube.com/watch?v=-v3Yx15myuU&feature=related မွာ သြားေရာက္နာယူႏုိင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
by Htoo Tint Naing
11-10-2011
Special Credit To : Ko Htoo Tint Naing
https://www.facebook.com/notes/htoo-tint-naing/htoo-tint-naing/ဓမၼံသရဏံ-ဂစာၦမိ-အဓိပၸာယ္-အျပည့္အစံုရွင္းလင္းခ်က္/10150405091696628 မွ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
Credit- World of Wisdom မွ

အေသာကမင္း၏ ဘာသာေသြး

ဓမၼာေသာကမင္းသည္ ဘာသာေသြး အလြန္ထက္သန္လွ၏။ ထိုသို႔ ထက္သန္ေသာေၾကာင့္ပင္ ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ ေက်ာင္းတိုက္ ေစတီမ်ားကို တည္ေဆာက္ပူေဇာ္႐ံုျဖင့္ အားမရပဲ အိမ္ေရွ႕မင္းေလာင္း သားေတာ္ကို ရဟန္းျပဳေပးႏိုင္ေလာက္ေအာင္ သာသနာေတာ္ ထြန္းကားေစလိုေသာ သဒၶါ ဆႏၵ ျပင္းျပေလသည္။ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္သည္မွစ၍ တုိင္းျပည္ကိုလည္း ဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္အညီ အုပ္ခ်ဳပ္၏။ လူႏွင့္ ဆိုင္ေသာ တရားစာ တခ်ိဳ႕ကိုလည္း ေက်ာက္စာထြင္း၍ လူျမင္ကြင္းမွာ စိုက္ထူထား၏။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္၍ တိုင္းျပည္ကို သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ခါမွသာ တုိုင္းျပည္ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားပါေသးသတဲ့။ ထိုဓမၼာေသာကမင္း၏ သားေတာ္ျဖစ္ေသာ အရွင္မဟိႏၵသည္ သီဟိုဠ္ကၽြန္းသို႔ သာသနာျပဳႂကြေတာ္မူေသာအခါ ဓမၼာေသာကမဟာရာဇာ၏ အၾကည္ေတာ္ (အေဆြေတာ္) ျဖစ္ေသာ ေဒ၀ါနံ ပိယတိႆမဟာရာဇာသည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို လြယ္ကူစြာ လက္ခံ၍ မၾကာမီပင္ သီဟိုဠ္ တစ္ကၽြန္းလံုးကို ဗုဒၶသာသနာ လႊမ္းဖံုးေစပါသည္။ ဤနည္းအားျဖင့္ ဓမၼာေသာကမဟာရာဇာ၏ ဘာသာေသြးသည္ ေဒ၀ါနံပိယတိႆမဟာရာဇာသို႔ ကူးစက္ျပန္႔ပြားခဲ့ေလသည္။


ဒု႒ဂါမဏိမင္း၏ ဘာသာေသြး

အရွင္မဟိႏၵ၏ ႀကိဳးစားမႈေၾကာင့္ သီဟိုဠ္ကၽြန္း၌ သာသနာေတာ္ ခိုင္ၿမဲေသာအခါ ကၽြန္းသူ ကၽြန္းသားႏွင့္ ဘုရင္ မိဖုရားတို႔သည္ ဘာသာေသြး ထက္သန္ၾက၏။ ဒု႒ဂါမဏိမင္းကား ထူးထူးျခားျခား ဘာသာေသြးမ်ားေသာ မင္းေပတည္း။ သာသနာေတာ္ကို အႏၱရာယ္ျပဳမည့္ ေက်းကုလားတို႔ကို ႏွိမ္ႏွင္းဖို႔ စစ္တိုက္ထြက္ရာ၌ပင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ပင့္၍သြား၏။ ထိုမင္းသည္ စစ္တိုက္ထြက္ခါနီး၌ ေအာက္ပါအတိုင္း အဓိဌာန္ျပဳေလ့ရွိ၏။

“ငါ့တြက္မ်ားေျမာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ဖို႔ ခုေလာက္ႀကိဳးကုတ္ အားမထုတ္ဘူး၊ ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ၏ ရွည္ၾကာအဓြန္႔ ေရာင္လွ်ံကြန္႔ဖို႔ စြန္႔စြန္႔စားစား ငါႀကိဳးစားသည္ စိတ္ထား ငါ့မွာ အၿမဲတည္း။”

ဆိုလိုရင္းမွာ -“ငါခ်မ္းသာဖို႔ အက်ိဳးငွာ စစ္တိုက္ျခင္းျဖင့္ ယခုလို အပင္ပန္းခံသည္ မဟုတ္၊ ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ သာသနာေတာ္ တာရွည္စြာ တည္ႏိုင္ဖို႔ အကိ်ဳးငွာသာ ဗုဒၶဘာသာကို အႏၱရာယ္ျပဳမည့္ ရန္သူမ်ားကို ႏွိမ္နင္းရပါသည္”ဟု ဆိုလိုသည္။ ထိုမင္းသည္ပင္ စုေတခါနီး၌ စစ္တိုက္စဥ္က အလြန္အားကိုးရေသာ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ရဟန္းျပဳ၍ ရဟႏၱာျဖစ္ေသာ အဘယမေထရ္၏ တရားကို နာယူရင္း စုေတ၍ တုသိတာနတ္ျပည္၌ ျဖစ္ေလသည္။


အရွင္အရဟံႏွင့္ အေနာ္ရထာ

အိႏိၵယ - သီဟိုဠ္၀ယ္ ေရွးေရွး ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္မ်ားႏွင့္ ေရွးေရွး သာသနာျပဳမင္း အမ်ားတို႔ သာသနာအေရး ဘာသာေသြးကို ေႏႊးခဲ့ၾကသကဲ့သို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဟန္းေတာ္ အရွင္ျမတ္မ်ားႏွင့္ မင္းတရားတို႔လည္း ဘာသာေသြး မေအးခဲ့ၾကပါ။ အရွင္အရဟံႏွင့္ အေနာ္ရထာမင္းတို႔သည္ ယုတ္မာညစ္ညမ္းေသာ အရည္းႀကီးေခၚ ရဟန္းအတုမ်ားကို အတင္း ျပဳျပင္ခဲ့ၾကပါသည္။ ဆက္ပါဦးမည္ - အစစ္အမွန္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ အတုအပ အေယာင္အေဆာင္မ်ား ရွိေနျခင္းမွာ ထံုးစံဓမၼတာလို ျဖစ္ေန၏။ ဥပမာ-ေရႊအစစ္ စိန္အစစ္၏ အဖိုးတန္မႈကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ေရႊအတု စိန္အတုမ်ား ေပၚေပါက္လာသကဲ့သို႔တည္း။ အစစ္ႏွင့္ အတုႏွစ္မ်ိဳး ရွိျပန္လွ်င္ အသိဉာဏ္ရွိသူ သို႔မဟုတ္ ကံေကာင္းသူတို႔သာ အစစ္ကို သံုးစြဲရ၍ ဉာဏ္မရွိ-ကံမရွိသူတို႔မွာ အတုကိုသာ သံုးစြဲရေလသည္။

ဤသာသနာေရး၌ကား ေရွးေရွးကပင္ အစစ္ႏွင့္အတု ဒြန္တြဲကာ ဉာဏ္ရွိသူ ကံရွိသူတို႔သည္ အစစ္ဘက္မွာ ပါ၀င္၍ ဉာဏ္မရွိသူ ကံမရွိသူတို႔ကား အတုဘက္၌ ေရာက္ရွိေနၾကေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အရွင္အရဟံႏွင့္ အေနာ္ရထာ မင္းတရားတို႔ အရည္းႀကီးမ်ားကို မႏွိမ္နင္းရေသးမီ အခ်ိန္က ဉာဏ္မရွိေသာ၊ ဉာဏ္ရွိေသာ္လည္း ကံမရွိေသာ တိုင္းသူျပည္သားတို႔သည္ အရည္းႀကီးတို႔ ေဟာေျပာသမွ်ကို သေဘာက်က် မက်က် လိုက္နာ၍ ေနခဲ့ၾကရေလသည္။ ဘုန္းကံလည္းရွိ ဉာဏ္လည္းရွိေသာ အေနာ္ရထာမင္း လက္ထက္က်မွ အရွင္အရဟံ ႂကြလာ၍ သာသနာအစစ္အမွန္ကို သိသျဖင့္ ယုတ္မာညစ္ညမ္း ဆိုးသြမ္းေသာ အရည္းႀကီးတို႔ကို ဖယ္ရွားလ်က္ အစစ္အမွန္ သာသနာကို ကိုးကြယ္ၾကရေပသည္။

(ေက်းဇူးေတာ္႐ွင္ မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ အမွတ္(၂၁)က်မ္းစာ ဘာသာေသြး၊ စာမ်က္ႏွာ - ၅၉ မွ ကူးယူပါသည္။)


သူနာႀကိဳက္ဓာတ္စာ

ယခုအခါ သာသနာေတာ္ကို ျပဳျပင္လိုေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား အေတာ္ကေလး လႈပ္လႈပ္႐ြ႐ြ ျဖစ္လာၾကပါၿပီ။ လႈပ္လႈပ္႐ြ႐ြ ျဖစ္လာရျခင္းမွာလည္း “ဤအတိုင္းသြားလွ်င္ ျမန္မာႏိုင္ငံသာသနာသည္ သိပ္မၾကာေတာ့”ဟု အျမင္ေပါက္သူေတြ မ်ားလာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသာသနာသည္ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေဆးမွားမခံေသာ သူနာႏွင့္ တူပါသည္။ ဘာေဆးမွ် မေကၽြးပဲ လက္ရွိဓာတ္စာမ်ားႏွင့္ ထားလွ်င္ ဤသူနာသည္ သူ႔အလိုလို တျဖည္းျဖည္း သြားရရွာပါလိမ့္မည္။ ေခတ္ေပၚေဆးမ်ားကို တိုက္ေကၽြးကုသပါလွ်င္ကား အနာႏွင့္ ေဆးသင့္ေအာင္ေပးဖို႔ အေရးႀကီးပါသည္။ ေဆးတစ္ခ်က္မွားလွ်င္ ျဖတ္ကနဲ သြားပါလိမ့္မည္။ ဤဥပမာျဖင့္ ဘာကို ဆုိလိုပါသလဲဟု ေမးလွ်င္ လက္ရွိ စာသင္ စာခ် စာေမးပြဲ က်င္းပ၍ ဘုရားပြဲ ေက်ာင္းပြဲ ကထိန္ပြဲ ရွင္ျပဳပြဲစေသာ ပကာသနဒါနမႈႏွင့္ အေပ်ာ္အပါး ဒါနမႈတို႔သည္ သူနာႀကိဳက္ဓာတ္စာမ်ားႏွင့္ တူ၏။ ဘာေၾကာင့္နည္း? ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိေသာ လူမမာကို “စားခ်င္တာ စားပါေစေတာ့”ဟု ေဆးကုဆရာက ေျပာသျဖင့္ ေဆြမ်ိဳးမ်ားက စားခ်င္တာ ေပးေနသည္ႏွင့္ တူေသာေၾကာင့္တည္း။ ဤနည္းကို “ေျဖေျဖသြားမည့္ သူနာႀကိဳက္ဓာတ္စာေပးနည္း”ဟု ဆိုလိုပါသည္။

(ေက်းဇူးေတာ္႐ွင္ မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ အမွတ္(၂၁)က်မ္းစာ ဘာသာေသြး၊ စာမ်က္ႏွာ - ၈၁ မွ ကူးယူပါသည္။)

"သံဃာတုကုိလွဴမိခဲ့လွ်င္" ( ဗုဒၶဘာသာ တိုင္းသိသင္႔ပါတယ္)

အရွင္ဘုရား။တကယ္လို႔ရဟန္းမစစ္တဲ့ ကိုယ္ေတာ္ကို ကိုးကြယ္မိရင္ ဘယ္လိုအက်ိဳးယုတ္မႈေတြ ျဖစ္ႏုိင္ပါသလဲ။ဥပမာ သကၤန္း၀တ္နဲ႔ မျမင္ကြယ္ရာမွာ လုပ္ခ်င္တာလုပ္တဲ့ကိုယ္ေတာ္မ်ိဳးကို ဆိုလိုတာပါဘုရား။အဲလိုရဟန္းမ်ိဳးကို လွဴမိရင္ မေကာင္းမႈလုပ္တာကိုအားေပးရာေရာက္တယ္လို႔ ၾကားဖူလို႔ပါ။ရွင္းျပေပးပါဘုရား။

အင္း... ဒကာေမးတဲ့ေမးခြန္းေလးက ဦးဇင္းတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိသံသယ ျဖစ္ေနၾကမဲ့ ေမးခြန္းေလးပါပဲ။ မိမိက ရဟန္းစစ္မစစ္ကုိ အရင္သိေအာင္ ေလ့လာစံုစမ္းဖုိ႔ေတာ့ လုိပါတယ္ ဒကာ။ ဥပမာ..ဒီရဟန္းသည္ ရဟန္းေယာင္ေဆာင္ကာ လုပ္စားေနေသာရဟန္းလား။ ရဟန္းစစ္ပါလ်က္ ရဟန္းနဲ႔မသင့္ေလ်ာ္သည့္ အရာမ်ားကုိ ျပဳလုပ္ေနေသာရဟန္းလားဆုိတာကုိ ေသခ်ာစမ္းသပ္ေလ့လာစံုစမ္းပါ။

ထုိသုိ႔မစံုစမ္း မေလ့လာဘဲသံဃာစစ္ကုိ သံဃာတုဟုစြပ္စြဲမိပါကလူပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ အျပစ္မ်ားစြာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေသခ်ာစံုစမ္းဖုိ႔ရန္ေတာ့ လုိပါတယ္။

ရဟန္းမစစ္ဘဲ ရဟန္းေယာင္ေဆာင္ထားေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိလွဴမိလွ်င္ လွဴေသာလူမွာအျပစ္မရွိပါ ေပ။ ရဟန္းေယာင္ေဆာင္ထားေသာ ပုဂၢိဳလ္မွာသာလွ်င္ သာသနာကုိ အလြဲသံုးစား လုပ္ေသာေၾကာင့္ငရဲကုိလားေစႏုိင္ေသာ ႀကီးစြာေသာျပစ္မႈျဖစ္ပါသည္။

ရဟန္းေတာ့စစ္ပါသည္။သုိ႔ေသာ္ ရဟန္းနဲ႔မသင့္ေလ်ာ္သည့္ အရာမ်ားကုိ ျပဳလုပ္ေသာပုဂၢိဳလ္ကုိလွဴမိလွ်င္လည္း လွဴေသာသူမ်ားမွာ အျပစ္မျဖစ္ပါ။သုိ႔ေသာ္ ရဟန္းျဖစ္ၿပီးရဟန္းနဲ႔မသင့္ေလ်ာ္ သည့္ ၀ိနည္းစည္းကမ္းမ်ားကုိေဖာက္ဖ်က္ပါက ဆုိင္ရာ၀ိနည္း စည္းကမ္းအလုိက္အျပစ္ ရွိေပသည္။ဥပမာ... ရဟန္းျဖစ္ေအာင္ သိမ္၀င္ထားေသာ သံဃာသည္(၁) ေမထုန္အမႈကိစၥ ျပဳလုပ္ျခင္း၊(၂) ပစၥည္းဥစၥာ ခုိးယူလည္ပတ္လိမ္ယူျခင္း၊(၃) လူကုိသတ္ျခင္း၊ လူေသေစေလာက္ေသာအရာ၀တၳဳမ်ားကုိ သူတစ္ပါးအားေပးျခင္း၊ခုိင္းျခင္း၊ (၄)စ်ာန္တရား မဂ္တရားစတဲ့ တရားထူးမ်ားမရရွိဘဲရရွိသည္ဟု သူမ်ားနားလည္ ယံုၾကည္ေအာင္ ေျပာဆုိျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ပါက ထုိသံဃာသည္ ငရဲကုိလားေစတတ္ေသာအျပစ္မ်ားျဖစ္ေပသည္။

ထုိေလးမ်ိဳးေသာအျပစ္ႀကီးမ်ားမွအပ အျခားေသာ အျပစ္မ်ားသည္သိမ္၀င္ထားေသာရဟန္း ျဖစ္ပါက ကုစားလုိ႔ရေသာေၾကာင့္ ႀကီးေလးေသာ အျပစ္မဟုတ္ပါ။သုိ႔ေသာ္လူျမင္မေကာင္းသည့္ အရာမ်ားကုိလူျမင္ေအာင္ျပဳလုပ္ေသာအျခား အျပစ္မ်ားသည္လည္းသာသနာ ထိခုိက္ေသာ ေၾကာင့္ ထုိက္သင့္ေသာ အျပစ္မ်ားရွိေပသည္။

လွဴဒါန္းသူႏွင့္ အလွဴခံသည့္ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦးမွာ လွဴဒါန္းသူဘက္က အျပစ္မရွိပါ။အလွဴခံပုဂၢိဳလ္မွာ သာလွ်င္အလွဴခံထုိက္ေသာဂုဏ္မရွိလွ်င္ အျပစ္ရွိေပသည္။လွဴဒါန္းသူမ်ားမွာ စိတ္ထားေပၚ မူတည္၍ အက်ိဳးနည္းမ်ားမႈသာကြာျခားပါသည္။

လွဴဒါန္းမည့္ ဒကာဒကာမမ်ားသည္မည္သည့္ သံဃာကုိမဆုိ မိမိက လွဴဒါန္းမည္ ဆုိလွ်င္မိမိ လွဴဒါန္းသူ၏ ဂုဏ္သိကၡာ သမာဓိတုိ႔ကုိ အာရံုမျပဳဘဲသံဃာအားလံုး၏ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကုိ အာရံုျပဳကာ လွဴဒါန္းမည္ဆုိလွ်င္ မေရတြက္ႏုိင္ေသာအက်ိဳးမ်ား ရရွိပါသည္။ အကယ္၍ မိမိသည္ သံဃာ့ဂုဏ္ကုိ အာရံုျပဳရန္ ခက္ခဲၿပီးသံဃာေကာင္း သံဃာစစ္သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာစတဲ့ တစ္ခုခု ေသာဂုဏ္မ်ားနဲ႔ျပည့္စံုေသာ သံဃာမွသာလွဴဒါန္းခ်င္လွ်င္ေတာ့ ေသခ်ာစံုစမ္းေလ့လာ၍ လွဴဒါန္းမႈျပဳလုပ္ပါေလ။

ျမတ္ဗုဒၶအလုိအရ ေနာင္အခ်ိန္ သာသနာကြယ္ခါနီးကာလတြင္ လက္မွာသကၤန္း ပတ္ထားေသာ လူကုိေတာင္မွ သံဃာအမွတ္ျဖင့္ သံဃာ့ဂုဏ္ကုိအာရံုျပဳၿပီးလွဴဒါန္းလွ်င္ ရွင္သာရိပုတၱရာအစ ရွိေသာ ရဟႏၱာမ်ားအပါအ၀င္ သံဃာအားလံုးအား လွဴဒါန္းရာ ေရာက္ေသာေၾကာင့္ အက်ိဳးေပး မ်ားသည္ဟုေဟာၾကားထားသည္ကုိ ေထာက္ဆလွ်င္မိမိတုိ႔၏ စိတ္ေစတနာသည္ အဓိက က်ေပသည္။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ေျပာခ်င္သည္မွာလွဴဒါန္းမည့္ဒကာဒကာမမ်ားသည္ အကယ္၍မိမိ၌ လွဴဒါန္းခ်င္ေသာ ေစတနာလည္းျဖစ္ေန၊ လွဴဒါန္းရန္လည္းပစၥည္း၀တၳဳကအရန္သင့္၊ အလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္ကလည္း မိမိေရွ႕တြင္ ေရာက္ေနပါကမိမိလွဴမည့္အလွဴခံပုဂၢိဳလ္၏ သီလ၊သမာဓိ၊ ပညာတုိ႔ကုိမိမိက မသိထားလွ်င္ သံဃာ့ဂုဏ္ကုိအာရံုျပဳကာ လွဴဒါန္းမႈ ျပဳလုပ္ပါေလ။

တကယ္ေတာ့ အလွဴခံႏွင့္လွဴသူႏွစ္ဦးတြင္ လွဴသည့္ပုဂၢိဳလ္၌ အျပစ္မရွိေသာ ေၾကာင့္ မိမိေစတနာထားတတ္ဖုိ႔ရန္သာမိမိ၏ အက်ိဳးေပးေပၚ မူတည္ေနသျဖင့္ မိမိရဲ႕ စိတ္ေစတနာေလးကုိ ေကာင္းမြန္စြာ ထားတတ္ေအာင္သာ က်င့္ႀကံႀကိဳးစား အားထုတ္ေပးပါလုိ႔ေျပာၾကားရင္း အားလံုး ရခဲလွတဲ့လူ႔ဘ၀ေလးမကုန္ခင္မွာဒါန၊သီလ၊ ဘာ၀နာမ်ားကုိ ေန႔စဥ္မျပတ္ျပဳလုပ္ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္.......

ဆီးခ်ိဳ၊ ေသြးခ်ိဳ ေပ်ာက္နည္း

ဆီးခ်ိဳတင္မက ေသြးခ်ိဳလည္း ေပ်ာက္ပါတယ္။
ေဆးေသာက္ေနသူမ်ားလည္း အသံုးျပဳလုိ႔ရတဲ့ နည္းလမ္း ျဖစ္ပါတယ္။
႐ံုးပတီသီး လုိအပ္ပါတယ္။ 
႐ံုးပတီသီး (Lady Finger) ၂ လံုး (၂ ေတာင့္) ကို ထိပ္ႏွစ္ဖက္ျဖတ္၊ အလယ္မွာ ဓားနဲ႔ အေပါက္/အဆင္း ေဖာက္ေပးၿပီး ေရျဖည့္ထားတဲ့ ဖန္ခြက္ႀကီးထဲကို ညအိပ္ယာဝင္ခါနီးမွာ ေရာစိမ္ထားရပါမယ္။ ဖံုးအုပ္ထားဖုိ႔လည္း လိုပါတယ္။ အိပ္ယာထလို႔ မနက္စာ စားခါနီးမွာေတာ့ စိမ္ထားတဲ့ ႐ံုးပတီသီးကို ဖယ္လို႔ ေသာက္ႏိုင္ပါၿပီ။
ဒီမွာ႐ံုးပတီသီးကို ပိုးမႊားကင္းစင္ေအာင္ ေသခ်ာေဆးေက်ာဖုိ႔လုိၿပီး ေရသန္႔နဲ႔ စိမ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ႏွစ္ပတ္ၾကာတဲ့အခါ ေသြးထဲ သၾကားဓာတ္ကို စစ္ေဆးၾကည့္ရင္ေတာ့ သိသိသာသာပဲ သၾကား (ဂလူးကို႔စ္)နည္းသြားတာကို ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
လနဲ႔စြဲေသာက္ရင္ သိသိသာသာ က်ဆင္းပါတယ္။
ဆီးခ်ိဳဟာ နာတာရွည္လိုပဲ ဒုကၡေပးေနတတ္ရင္ ဒီ႐ံုးပတီသီးစိမ္တဲ့ေရကို မနက္တုိင္း ပံုမွန္ေသာက္ျခင္းျဖင့္ ဆီးခ်ိဳေရာဂါကို သက္သာ ေပ်ာက္ကင္းေစတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

အျဖဴေပၚက အမည္းတစ္စက္

ဟိုးအရင္က ဆရာတစ္ေယာက္ဆီမွာ အရမ္း ခ်စ္ၾကတဲ့ တပည့္ႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္တဲ့။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က အျမဲ တတြဲတြဲ ေနၿပီး တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္လည္း အျမဲ ကူညီ တတ္ၾကတယ္။ ဆရာႀကီးက သူ႔တပည့္ႏွစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ၿပီး အျမဲဂုဏ္ယူေနတတ္တာေပါ့။
ဒါေပမယ့္တစ္ရက္မွာ ထူးထူးဆန္းဆန္း တပည့္ႏွစ္ေယာက္သား စကားမေျပာၾကေတာ့ဘူးတဲ့။ ဆရာႀကီးလည္း သူစိတ္ထင္လို႔ေနမွာပါဆိုၿပီး ၾကည့္ေနလိုက္တယ္။
တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ မရ ေနာက္သုံးေလးရက္အထိ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္စကားမေျပာတာ ေတြ႕လာေတာ့ သူေမးမွ ျဖစ္ေတာ့မယ္ ဆိုၿပီး သူ႔တပည့္ႏွစ္ေယာက္ကို ေခၚလိုက္တယ္။ ကဲ့ ဘာျဖစ္သလဲ မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ တစ္ေယာက္က

"သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတာင္ေပၚတတ္တုန္းက အၿကီးဆုံး နဲ႔ အေလးဆုံး သစ္တုံး ႀကီးကို တစ္လမ္းလုံး ၃နာရီၾကာ "မ"ခိုင္းၿပီး သူကေတာ့ ဗိုက္နာတယ္ဆိုၿပီး အိမ္ေရာက္တဲ့ အထိ ထင္းနည္းနည္းဘဲသယ္လာတယ္။"

ေနာက္တစ္ေယာက္က ဝင္ေျပာတယ္။
"တကယ္ေတာ့ အရမ္းမနာပါဘူး ဆရာႀကီး။ သူ အဲ့ည မတိုင္ခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို တမင္ မုန္႔သိုးေကၽြးၿပီး တစ္ညလုံး ဗိုက္နာေစလို႔ တမင္ေျပာခဲ့ရတာပါ။ အရမ္းႀကီးမနာရင္ေတာင္ နည္းနည္းေတာ့ နာေနခဲ့ပါေသးတယ္။"

ဆိုၿပီး ဆရာၿကီး ေရွ႔မွာ ျငင္းၾကသတဲ့။ ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အၿပိဳင္ ေအာ္ဟစ္ ျငင္းခုန္ မရပ္ႏိုင္ေတာ့ ဆရာၿကီးက ဟိတ္ လို႔ ေအာ္ၿပီး

စာရြက္အျဖဴ တစ္ရြက္နဲ႔ မင္ကေလာင္အမည္း ယူခဲ့သတဲ့။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေရွ႔မွာ စာရြက္ အျဖဴကိုျပၿပီး

"ကဲ့ မင္းတို႔ စာရြက္ေပၚမွာ ဘာေတြ႕သလဲ။" ဆိုေတာ့..

"ဘာမွ မေတြ႕ပါဘူး" လို႔ ႏွစ္ေယာက္သား ေျဖတယ္။ ဆရာႀကီးက စာရြက္ေပၚမွာ မင္စက္ ေသးေသးေလး တစ္စက္ခ်လိုက္ၿပီး ျပန္ေမးတယ္။

"ကဲ့ အခုေကာ ဘာေတြ႕သလဲ။"
ဆိုေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စလုံးက

"မင္မည္းတစ္စက္ ေတြ႕ပါတယ္။"
လို႔ ႏွစ္ေယာက္သားေျဖတဲ့အခါမွာ ဆရာႀကီးက

"ေအး... မင္းတို႔မ်က္စီထဲမွာ ဒီေလာက္ႀကီးတဲ့ အျဖဴေရာင္ႀကီးကို မျမင္ဘဲ ဒီေလာက္ ေသးၿပီး တစ္စက္ဘဲရွိတဲ့ အမည္းစက္ေလးတစ္စက္ကိုဘဲ ျမင္တာက လူ႔သဘာဝပါ။ ကိုယ့္အေပၚတစ္သက္လုံး ေကာင္းလာတဲ့ သူတစ္ေယာက္အေပၚမွာလည္း မေျပာစေလာက္ အမွားေလး ေသးေသးေလးေၾကာင့္ သူကိုယ့္ အေပၚေကာင္းတာေတြ႕အားလုံး ေမ့လိုက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ မင္းတို႔ကိုယ္တိုင္လည္း အျမင္မွန္ရဖို႔ လိုေနေသးတာေပါ့ကြာ။"
လို႔ ဆုံးမ ေပးၿပီးတဲ့ အခါမွာ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ျပန္ ေတာင္းပန္ၿပီး အရင္ကထက္ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ေနသြားၾကတယ္တဲ့။

အမွားမလုပ္ဖူးတဲ့သူ မရွိပါဘူး။ ကိုယ္မွားတာ ကိစၥမရွိ သူမ်ားမွားတာ လုံးဝ မျဖစ္သင့္ဘူးဆိုတာေလးေတြ ျဖစ္လာခဲ့ရင္ ကိုယ့္အေပၚေကာင္းခဲ့တာေလးေတြ ျပန္ေတြးၿပီး ခြင့္လႊတ္နားလည္ေပးလိုက္တာဟာ ျမင့္ျမတ္လွပါတယ္။

အေျပာအဆို ဂရုစိုက္ေစလို

(၁) ဆင္းရဲႏြမ္းပါးတဲ့ သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ေရွ႕မွာ သင္၏ ခ်မ္းသာၾကြယ္ဝမူကို မေျပာပါနဲ႔။

(၂) ဖ်ားနာျပီး အိပ္ယာထဲသို႔ လဲေနတဲ့ လူနာတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေရွ႔မွာ သင္၏ က်န္းမာေရး ေကာင္းမြန္မူကို မေျပာပါနဲ႔။

(၃) အားနည္းေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္ေရွ႔မွာ သင္၏ သန္းစြမ္းမူေတြကို မေျပာပါနဲ႔။

(၄) ဝမ္းနည္းေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္ေရွ႔မွာ သင္၏ ေပ်ာ္ရႊင္မူအေၾကာင္းေတြကို မေျပာပါနဲ႔။

(၅) ေထာင္အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့ လူတစ္ေယာက္ေရွ႔မွ သင္၏ လြတ္လပ္မူ အေၾကာင္းကို မေျပာပါနဲ႔။

တစ္ပါးသူ နာက်င္စြာ ခံစားရေနခ်ိန္မွာ သူ႔နဲ႔ထပ္တူ မခံစားေပးနိုင္ဘူး ဆိုရင္ေတာင္ သူ႔ကိုနာက်င္ေစမယ့္ စကားလံုးမ်ား ေျပာဆိုျခင္းကို ေရွာင္ၾကဥ္သင့္ပါတယ္။

ဘုရားနည္း မဟုတ္ပါ

ရဟန္းအသြင္ခံယူထားပါလ်က္ အင္းအတတ္၊ ေမွာ္အတတ္၊ ဓာတ္႐ိုက္ဓာတ္ဆင္ ေဗဒင္အေဆာင္လက္ဖြဲ႔ ေပးကမ္းျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေက်းဇူးရွင္ မဟာစည္ဆရာေတာ္ႀကီးက ဤသို႔ ဆံုးမေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

“ဘုရားစကားနဲ႔ ဆန္႔က်င္တဲ့ အာတဗၺအတတ္၊ အင္းအတတ္၊ ေမွာ္အတတ္၊ ဓာတ္႐ိုက္ဓာတ္ဆင္၊ ေဗဒင္အတတ္ အစရွိတဲ့ သာသနာေတာ္အျပင္ဘက္က အတတ္ေတြကို မေလ့လာရပါဘူး။
သူတစ္ပါးအား ျပဳလုပ္မေပးရပါဘူး။

ယခုေခတ္မွာ နာမည္လည္းႀကီး၊ ဘုန္းလည္းႀကီးတဲ့ အခ်ိဳ႕ဆရာေတာ္မ်ားက ဒကာ၊ ဒကာမတို႔အား အေဆာင္သေဘာ၊ ေဆးသေဘာနဲ႔ တစ္စံုတစ္ခုေသာပစၥည္းကို ေပးကမ္းခ်ီးေျမွာက္တဲ့ အေၾကာင္းၾကားရတယ္။
အဲဒါလည္း ဘုရားနည္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။”

မင္းနန္(ေမာ္ကၽြန္း)
ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ၾသဝါဒေတာ္မ်ားေပါင္းခ်ဳပ္ - မွ ေကာက္ႏုတ္ပူေဇာ္ပါသည္

အ ေဖ ေတြ ရဲ႕ ရင္ တြင္း စကား

ဖုုန္းဆက္လုုိက္တုုိင္း ေဖေဖကုုိင္ခဲ့ရင္ ေဖေဖ ေမေမေရာ ေမေမနဲ႕ေျပာမယ္

ေမေမ့ကုုိေခၚေပးလုုိ႕ပဲ အျမဲေမးခဲ့တာ ...

ကုုိယ္က အာ့လုုိေမးတုုိင္း နင့္တုုိ႕ေမရွိတယ္ဆုုိျပီး

စိတ္တုုိသံနဲ႕ ေဖေဖျပန္ေျဖတုုိင္းနားမလည္ခဲ့ဘူး ...

ေဖေဖကလဲ သားအမိခ်င္း စကားေျပာမွာေတာင္ အလကားစိတ္တုုိေနတယ္လုုိ႕

ထင္ခဲ့မိတာ အၾကိမ္ၾကိမ္ပါ ။

အခုုေတာ့ ဒီစာေလးဖတ္ရင္း နားလည္ခဲ့ျပီ

ေနာက္ဆုုိ သမီး အျမဲ သတိထားပါ့မယ္ အေဖ .....။
-------------------------------------------------------
အ ေဖ ေတြ ရဲ႕ ရင္ တြင္း စကား

“သားသမီးေတြအိမ္ျပန္လာတိုင္း
က်ဳပ္ကဧည့္ခန္းထဲမွာထိုင္ေနတယ္…….
သူ႔အေမကိုမျမင္ေတာ့..
အ ေမ ေရာလို႔ေမးၾကတယ္…။

သူ႔အေမငုတ္တုတ္ထိုင္ေနတဲ့အခါၾက ေတာ့ .. အ ေဖ ေရာလို႔မေမးၾကဘူး….. က်ဳပ္ခံစားရတယ္ဗ်ာ……..။”

သားသမီးေတြရဲ႔ပါးစပ္ထဲ
ကိုထမင္းခြံ႕ေကြ်းတဲ့အေမ….ထမင္းပန္းကန္ထဲကိုထမင္းခူးေပးတဲ့အေမ…..
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲတကုပ္ကုပ္နဲ႕အလုပ္ ္ရႈပ္ေနတဲ့အေမ…..
သူတို႔အေမကိုေတာ့ သားသမီးေတြက ခ်စ္လိုက္ၾကတာ……
အဲဒီထမင္းေတြျဖစ္လာဖို႔က်ဳပ္တို႔
ဘယ္ေလာက္အထိ
သူတို႔ကြယ္ ရာမွာအလုပ္လုပ္ေနရတယ္
ဆိုတာသူတို႔မေတြးမိဘူးဗ်……။

“သရက္သီးခူးေကြ်းတဲ့သူတို႕အေမ
ကိုေတာ့သား သမီးေတြက ေက်းဇူးတင္လိုက္ၾကတာ
ခ်စ္လိုက္ၾကတာ……။

ဒီသရက္ပင္ ကိုမိုးထဲေလထဲရြံ႕ထဲဗြက္ထဲမွာအေအးမိခံျပီးစိုက္ပ်ိဳးေပးခဲ့တဲ့က်ဳပ္တို႔လို
ဖခင္ေတြရဲ႕ႏွလံုးသားကိုေတာ့
နားမလည္ၾကဘူး…မျမင္ၾကဘူး………။

“သားသမီးဆိုတာသူတို႔အေမရဲ႕ႏို႕ဖိုးကိုသာျမင္ လြယ္ၾကတာပါဗ်ာ….

က်ဳပ္တို႕လို
ဖခင္ေတြရဲ႕ေခြ်းဖိုးကိုေတာ့တန္ဖိုးထားရေကာင္းမွန္းမသိၾကပါဘူးဗ်ာ….

တစ္သက္လံုးစို႕ေနတဲ့ေခြ်းကို
ႏို႕ေလာက္မခ်ိဳျမိန္ဘူးလို႕ထင္ တတ္ၾကတယ္ဗ်……………။”

“ထီးမိုးေပးတဲ့မေမ့ရဲ႕ေမတၱာကိုေတာ့
ခ်က္ခ်င္းသိတတ္လိုက္ၾကတာ….

လံုျခံဳေႏြးေထြး
တဲ့ဘ၀ကိုဖန္တီးေပးေနတဲ့ဖခင္ တစ္ေယာက္ ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းနဲ႕ေမတၱာကိုေတာ့မသိၾက….
မျမင္ၾကဘူးဗ်ာ…………….။”

“သားသမီးေတြက..ေသာက္ေရအိုးထဲက ေရေအးေအးကိုခပ္ျပီး
တိုက္တဲ့အေမ့ကိုေတာ့ခ်စ္ၾကတယ္….

.အဲဒီေသာက္ေရအိုးကိုေရအျပည့္ျဖည့္
ေပးထားတာက်ဳပ္တို႕အေဖေတြပါဗ်ာ……

“ပန္းပန္ေပးတဲ့မိခင္ ရဲ႕အခ်စ္ကိုသာခံစားတတ္ၾကတာပါ….

ပန္းပင္ ကိုပ်ိဳးျပီးပန္းကေလး
ေတြပြင့္လာေအာင္ေရ ေလာင္းေပါင္းသင္ေပးေနတဲ့က်ဳပ္တို႕လိ
ုဖခင္ေတြရဲ႕အခ်စ္ကို
ေတာ့သူတို႕ေလးေတြမခံစားတတ္ၾကပါဘူး…..သိေစခ်င္တယ္ဗ်ာ…………..။”

“မိေကာင္းဖခင္ ဆိုတဲ့စကားကိုအိမ္က
မိန္းမေတြ သေဘာေပါက္သင့္တယ္…

ျမန္မာစကားက
အဓိပၸါယ္ေလးနက္တယ္ဗ်……..။ မိေကာင္းဖခင္ ဆိုတာ….. အမိေကာင္းမွအဖကိုခင္ တယ္..
လို႕ဆိုလိုတာဗ်…….

အဖကိုမခင္ တြယ္တဲ့သားသမီးျဖစ္ေန
ရင္ အဲဒီသားသမီးရဲ႕မိခင္ မ ေကာင္း
လို႕ပဲ……..။

ဦးဘုန္း(ဓါတု)

*တေပါင္းလျပည့္ အ ေဖေန႔ အတြက္
ကမၻာေပၚရွိသားသမီးမ်ားကိုျပဳစု
ပ်ိဳးေထာင္ ေပးေသာ ဖခင္ မ်ားအားလံုးကို
ေပ်ွာ္ ရႊင္ဖြယ္ ရာေန႔ရက္မ်ားၾကိဳေနပါေစဟု…

Credit To : စဥ့္ကူးသားေလး

ကုလားကို ကုလားလို႔ဘာေၾကာင့္မေျပာရဲသလဲ ေရးသားတင္ျပသူ: ငါန္း ဇြန္ - Friday, August 23, 2013

       တိုင္းရင္းသား (၁၃၅) မ်ိဳး အဓိကေနထိုင္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တစ္ႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းနဲ႔ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀တဲ့ ေငြေၾကးပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို ဘယ္တိုင္းရင္းသားေတြက ဦးေဆာင္ လုပ္ကိုင္ ေနပါသလဲ... ဘယ္တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြက ပိုင္ဆိုင္ေနပါသလဲ... ဘယ္တိုင္းရင္းသားေတြက ဘယ္ေလာက္ အထိခ်မ္းသာေနပါသလဲ..  ဘယ္တိုင္းရင္းသားေတြက ဘယ္ေလာက္အထိ ဆင္းရဲမြဲေတေနပါသလဲ..ဆိုရင္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံရဲ႕ အခ်က္အျခာက်တဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္နဲ႔
မႏၱေလးၿမိဳ႕လယ္ေခါင္ေနရာေတြကို ၾကည့္ၾကည့္ရင္ပဲ အားလံုး အျမင္မွာ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္မွာ လက္၀တ္ရတနာဆိုင္ကစလို႔ ကြမ္းယာ ဆိုင္အဆံုး မြတ္ဆလင္ကုလားေတြက စီးပြားေရးေစ်းကြက္ ေနရာယူခ်ဲ႕ထြင္လ်က္ရွိတာ ေတြ႕ႏိုင္သလို မႏၱေလးၿမိဳ႕ မွာလည္း ျမန္မာမႈကိုေတြ႕ႏိုင္တာဆိုလို႔ မႏၱေလးနန္းေတာ္ႀကီးရယ္၊ ေရပတ္လည္က်ံဳးႀကီးရယ္၊ မဟာျမတ္မုနိဘုရား နဲ႔ မႏၱေလးေတာင္ ဆိုတာေတြကပဲ အခုဆိုရင္ အထင္ကရေတြ႕ျမင္ရေတာ့မွာပါ.. က်န္တာေတြကေရာ.. ေမးစရာ ရွိပါမယ္…ဟုတ္ကဲ့.. က်န္တာေတြက တရုတ္နဲ႔ ကုလားလူမ်ိဳးေတြ ခ်ည္းပါပဲ…

“နိဗၺာန္”ဆိုတာ.............

နိဗၺာန္´ဆိုသည္မွာ  ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား၏ အစြန္းစြန္ ဘာသာေရး ရည္မွန္းခ်က္ ျဖစ္ေပသည္။ မဟာယာန ႏွင့္ ေထရ၀ါဒ ဟူ၍
ဂိုဏ္းၾကီး ႏွစ္ခုကြဲ သကဲ့သို႔  နိဗၺာန္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အယူအဆမွာလည္း ကြဲျပားသည္။
မဟာယာနက်မ္းမ်ားတြင္ နိဗၺာန္ကို သုခခ်မ္းသာတို႔ျဖင့္ ျပည့္စုံသည့္ ဘံုဗိမာန္အျဖစ္၎၊သံသရာကိုယ္၌ကပင္နိဗၺာန္ျဖစ္သည္
ဟူ၍၎ ကြဲျပားေသာ အယူအဆမ်ား၊ သေဘာတရားမ်ားကို တင္ျပထားသည္။ သို႔ေသာ္ ေထရ၀ါဒတြင္မူ ဆရာစဥ္ဆက္ ႏွင့္ က်မ္းဂန္မ်ားတြင္ နိဗၺာန္သည္ တည္ေနရာဘံုအျဖစ္ မယူဆ၊မသတ္မွတ္သင့္ေၾကာင္း၊ သံသရာႏွင့္ ဆက္စပ္မႈကင္းမွ သာလွ်င္ `နိဗၺာန္´ ျဖစ္ေၾကာင္း အစရွိသျဖင့္ တိက်စြာရွင္းလင္းျပဆိုထားေပသည္။

facebook မွာ မိမိ profile ကိုဘယ္သူအၾကည္ ့အမ်ားဆံုးလဲ ?

 facebook မွာ မိမိရဲ ့ profile ကိုဘယ္သူူဝင္ၾကည္တာအမ်ားဆံုးလဲ ...? သိခ်င္တဲ ့သူေတြအတြက္ပါခင္ဗ်ာ။

ဒီကိစၥ နဲ ့ပက္သက္ျပီး virus link ေတြလည္းေတာ္ေတာ္ေလးျပန္ ့နွံ ့ေနတဲ ့ link ေတြ

လည္းေတြ ့ေနရပါတယ္။ဒီတစ္ခါေတာ ့က်ိမ္းေသေပါက္ၾကည္ ့လို ့ရမဲ ့နည္းလမ္း

ပါခင္ဗ်ာ။ကိုလင္းသလာဝတီေရးသားထားတာေလးကိုျပန္လည္မ်ွေဝေပး

လိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

 အဆင့္-1
ေဖ့ဘုတ္ကိုဖြင့္ပါ မူလမ်က္ႏွာမွာ ေအာက္ကအတိုင္း လြတ္တဲ့ေနရာမွာ ညာဘက္ကလစ္ကိုႏွိပ္လိုက္ပါ (ေအာက္ပါပံုကိုၾကည့္ပါ)


အဆင့္-2
ထို႕ေနာက္ ေပၚလာသည့္ boxမွ view page source ဆိုတာကိုႏွိပ္လိုက္ပါ ထို႕ေနာက္ေအာက္ပါပံုအတိုင္းေတြ႕ျမင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္
ေအာက္ပါအတိုင္ေပၚလာပါက Ctrl+F ကိုတြဲးလိုက္ပါက ေအာက္ပါအတိုင္း boxေပၚလာပါမည္..ေအာက္ပါပံုမွာ Google chrome
မွာ ျပဳလုပ္ထာသည့္ပါျဖစ္ပါသည္။Google chrome Ctrl=+F ႏွင့္တြဲးႏွိပ္ၿပီးပါက အေပၚမွာေပၚမွာျဖစ္ၿပီး mozilla firefox မွာေတာ့
ေအာက္ေျခမွာေပၚလာမွာျဖစ္ပါသည္။


ေအာက္ပါပံုမွာ mozilla firefox မွာ Ctrl=+F ႏွင့္တြဲးႏွိပ္ၿပီး ေပၚလာသည့္ပံုျဖစ္ပါသည္။


ထို႕ေနာက္ေပၚလာသည့္ Box မွာ orderedfriends ဆိုတာကိုရိုက္ထည့္လိုက္ပါ..
ထို႕ေနာက္ ေအာက္ပါပံုအတိုင္း highlightျဖင့္ ျပထာေသာ စာ၏ေနာက္မွ list ထဲမွာ ပထမဆံုဂဏာန္အတြဲးကို ေကာ္ပီကူးယူလိုက္ပါ..



အဆင့္-3
ထို႕ေနာက္ Facebook စာမ်က္ႏွာေရွ႕ကိုသြာၿပီးေနာက္ https://www.facebook.com/ ေစာေစာေကာ္ပီကူးယူလာသည့္ ဂဏာန္ကိုေနာက္မွာထည့္ၿပီး Enter ေခါက္လိုက္ပါ
ထို႕အခါ မိမိprofileကို အၾကည့္မ်ားဆံုးသူကိုယ္ေတြ႕၇မွာျဖစ္ပါတယ္...

လူ ့ဘ၀ၾကီး၏ အၾကီးမားဆံုးေသာ အသိတရား(၁၄)ခ်က္

  ၁။ လူ႔ဘ၀၏ အႀကီးမားဆံုးေသာ ရန္သူသည္ မိမိကိုယ္တုိင္ ပင္ျဖစ္သည္။
  ၂။ လူ႔ဘ၀၏ အႀကီးမားဆံုးေသာ ဆံုးရံႈးျခင္းသည္ မိမိဧ။္ မာနေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
  ၃။ လူ႔ဘ၀၏ အႀကီးမားဆံုးေသာ အသိမဲ့ျခင္းသည္ မိမိ ကိုယ့္ကိုမိမိ လိမ္လည္ေန ျခင္းျဖစ္သည္။
  ၄။ လူ႔ဘ၀၏ အႀကီးမားဆံုးေသာ ၀မ္းနည္းရျခင္းသည္ မိမိဧ။္ မနာလို ၀န္တိုေသာ စိတ္ ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
  ၅။ လူ႔ဘ၀၏ အႀကီးမားဆံုးေသာ မွားယြင္းမႈ လုပ္ရပ္သည္ မိမိဧ။္ စိတ္ဓာတ္က်ဆင္း ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
  ၆။ လူ႔ဘ၀၏ အႀကီးမားဆံုးေသာ ျပစ္မႈျပဳျခင္းသည္ မိမိ၏ အႏုိင္က်င့္လုိေသာ                             
       စိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
   ၇။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုးေသာ သနားစရာေကာင္းျခင္းသည္ မိမိဧ။္ စိတ္အားငယ္မႈ ျဖစ္သည္။
   ၈။ လူ႔ဘ၀၏ အႀကီးမားဆံုးေလးစားခံရျခင္း သည္ မိမိဧ။္ ၾကံ့ခိုင္သည့္ စိတ္ဓာတ္ ျဖစ္သည္။
   ၉။ လူ႔ဘ၀၏ အႀကီးမားဆံုး စီးပြားပ်က္ရျခင္းသည္ မိမိ၏ ကိုယ္ပိုင္အနာဂတ္
       ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္   ကင္းမဲ့ျခင္း ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ 
၁၀။ လူ႔ဘ၀၏ အႀကီးမားဆံုးေသာ ခ်မ္းသာရျခင္းသည္ မိမိဧ။္ က်န္းမာေရး ေကာင္းမြန္ျခင္း ျဖစ္သည္။
၁၁။ လူ႔ဘ၀၏ အႀကီးမားဆံုးေသာ အေၾကြးသံသရာ ျဖစ္ျခင္းသည္ လူမႈေရး အေၾကြးသံသရာ ျဖစ္သည္။
၁၂။လူ႔ဘ၀၏ အႀကီးမားဆံုးေသာ လက္ေဆာင္မြန္သည္ မိမိဧ။္ သည္းခံခြင့္ လြတ္တတ္ေသာ 
       စိတ္ဓာတ္ ျဖစ္သည္။
၁၃။လူ႔ဘ၀ဧ။္ အႀကီးမားဆံုးေသာ လိုအပ္ခ်က္သည္ မိမိ၏ အၾကင္နာတရား ေမတၱာ စိတ္ဓာတ္ ျဖစ္သည္။
၁၄။ လူ႔ဘ၀၏ အႀကီးမားဆံုးေသာ ပီတိသည္ အလွဴဒါန ျပဳျခင္း ျဖစ္သည္။

ေမတၱာ ဘာ၀နာ ပြားမ်ားနည္း

ေမတၱာမရွိလွ်င္ ဆင္းရဲသူကိုၿမင္၍ သနားေသာ ကရုဏာႏွင့္ ခ်မ္းသာသူကိုၿမင္၍ ၀မ္းေၿမာက္ေသာ မုဒိတာလည္း မၿဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။
 

                            ၿဗဟၼာစိုရ္တရား ေလးပါး

- ေမတၱာ   = သူတစ္ပါးကို ေကာင္းေစခ်င္ေသာ ေစတနာ။

- ကရုဏာ = သူတစ္ပါးကို သနားၾကင္နာၿခင္း။

- မုဒိတာ   = သူတစ္ပါး ေကာင္းစားတာကို ၀မ္းေၿမာက္၀မ္းသာၿဖစ္ၿခင္း ႏွင့္ စိတ္ဆင္းရဲလွ်င္ ထပ္တူထပ္မွ် မွ်ေ၀ခံစားၿခင္း။

- ဥေပကၡာ = ခ်စ္ၿခင္း၊ မုန္းၿခင္း မဟုတ္ေသာ။ အလယ္အလတ္၌ ရပ္တည္ၿခင္း။
 

ေမတၱာပြားမ်ားသူသည္ ၿမည့္ေနေအာင္ ထက္တဲ့ ႏွစ္ဘက္သြားလွံႏွင့္ တူတယ္လို႔ ၿမတ္စြာဘုရားက သံယုတ္ပါဠိေတာ္ၾကီးမွာ ေဟာထားပါတယ္။ အဲ့ဒီလွံသြားကို ခ်ိဳးမယ္ ေခါက္မယ္ လိပ္မယ္ဆိုၿပီး လုပ္ရင္လုပ္တဲ့သူသယ ရွမွာပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ေမတတၱာပြားမ်ားေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္ကို ဘယ္အမႏုႆကမွ မထိရဲဘူး။